ولی با همه اینا هنوز حاضرم برگردم اون دو سالی که کرونا مدرسه رو ازم گرفت بگذرونم. احتمالا یکی از قشنگ ترین بازه های زندگیم همون دبیرستان نصفه نیمه بود. دلم تنگ شده:(

منظورم واضح بود دیگه؟ ینی برگردم برم دبیرستان تباهم خودتونید. چخه

من خیلی برای بزرگ شدن صغیر غیر ممیزم. همین دیروز یه نفر ازم پرسید کلاس چندمم.

این سوال تا حوالی سی سالگی فک کنم باید جواب بدم خیلی دارم با بیبی فیس بودنم حال میکنم. اینکه بیبی فیس نیستم و صرفا شبیه نوجوانان هستم هم به شما ربطی نداره.

شما عروسی نمیگیرید؟ . همه‌ی دخترا دوست دارن لباس عروس بپوشن. حتی اونایی هم که انکار می‌کنن بدشون نمی‌آد همچین چیزی رو تجربه کنن. قشنگ دهن پسرا سرویسه.

اینو دیدم یادم افتاد. من بچه که بودم به طرز وصف ناپذیری لباس عروس دوستداشتم به حدی که ازم می‌پرسیدن بزرگ شدی میخوای چی‌کاره شی میگفتم عروس:))) به چشم شغل میدیدمش رسما بزرگ ترین دوراهی زندگیم تو ۴،۵ سالگی جلوی پام قرار گرفت که فهمیدم بین "عروس شدن و پوشیدن لباس عروس" و "تنها زندگی کردن وقتی بزرگ شدم" باید یکی رو انتخاب کنم. روحم خدشه دار شد. بعد اصلا نمیدونم بچه چهارساله چرا باید از تنهای زندگی کردن خوشش بیاد. روانی بودم

ولی جدا از شوخی یه آپشنی وجود داره به اسم آتلیه خالی شما لباس عروس میپوشی میری عکس و سایر قرتی بازیا ولی عروسی نمیگیری یکم حس حیف شدن لباس و میکاپ به آدم دست میده ولی خب پول سالن نمیره تو پاچه‌ت دیگه. دخترای متولد ۸۴ به بالا که به طور فراگیر دارین میرین خونه بخت اینارم در نظر بگیرین.

📪 پیام جدید 💬هیچی مث قبل نیست محکوم عزیزم همه انگیزه هاشونو از دس دادن:) #ممبر_فعال_ناشناس #دایگو

من عزیز تو نیستم

همیشه دلم میخواس اینو به یکی بگم.