هدایت شده از اَوّاب
سالهاست در کل شهرها و روستاهای کشور سفر میکند مشکلات را بررسی میکند برایش طرح میدهد
هدایت شده از اَوّاب
این مرد آنقدر خالص است حتی برای رفع مشکلات به دولت روحانی طرح میداد میگفت اجرا کنید
هدایت شده از اَوّاب
چون مهم نبود برایش که دولتی مخالف تفکر او روی کار است و اگر مشکلی حل شود بنام آن دولت تمام میشود
مهم برایش حل شدن آن مشکل کشور بود
هدایت شده از اَوّاب
تمام برنامه های جلیلی را شهید رئیسی اجرا میکرد
هدایت شده از اَوّاب
جلیلی هیچ حاشیه ای نداشته تا بحال
بسیار ساده زیست است
هدایت شده از اَوّاب
اعتقاد کامل به مبانی انقلاب دارد
یک انقلابی اصیل است
هدایت شده از اَوّاب
جلیلی کسی است که دردش درد مردم است
همه هم و غمش رفع مشکلات مردم است
هدایت شده از اَوّاب
خط قرمزش حفظ جایگاه ایران بعنوان یک کشور قدرتمند است
هدایت شده از اَوّاب
باور عمیقی به توان و ظرفیتهای داخلی دارد
هدایت شده از اَوّاب
اصلا نگاهش برای رشد و پیشرفت کشور وابستگی به کشورهای بیگانه نیست
هدایت شده از اَوّاب
اصلا اگر ناشناخته است چرا از روز بعد شهادت رئیسی اسم جلیلی بعنوان ادامه دهنده راه شهید رئیسی بر سر زبانها افتاد
و مردم به او اقبال نشان دادند؟
هدایت شده از اَوّاب
بنده تعجب کردم که برخی از دوستان انقلابی ام متوجه زوال سیاسی و شیب اجتماعی برخی از رجال نشدند مگر انتخابات مجلس را یادتان رفت که در شهر خودش مردم دیگر اقبال زیادی به او نشان ندادند
هدایت شده از اَوّاب
کاندیدا اصلح مورد نظر شما در میان انقلابیها و توده مردم زیاد طرفدار ندارد ایشان بخاطر عدم مواضع شفاف در بزنگاهها و عوامل دیگر، وارد دوره افول سیاسی اش شده
دربارۀ جلیلی. هیچکس مانند او نمیتوانست در این انتخابات، رأیساز و کارساز باشد و جبهۀ انقلاب را همسو و همداستان نماید. او یک «سیاستمدار سفید» است و با «برنامه» و «عمل» به میدان آمده است و سنجیده سخن میگوید و حکیمانه، میدان را میشناسد. از این گذشته، ما در «دورۀ پسارئیسی» قرار داریم و خواهناخواه، «منطقِ انتخابکردن» در جامعه، تا حد زیادی، متأثّر از کارنامه و خُلقیّات رئیسی است. جامعه، زیر سایۀ اوصاف و حالوهوای رئیسی، انتخاب میکند و نه مستقل از آن؛ ازاینرو، به عرصه مینگرد و «شبیهترین» گزینه به رئیسی را برمیگزیند. روشن است که از نظر عقل اجتماعی، آنکه میتواند «امتداد» و «دنبالۀ» رئیسی باشد، جلیلی است و نه سایرین.
کسانیکه تحلیلی غیر از این داشتند، در فضای سیاسیِ پیشارئیسی میاندیشیدند و به این نقطۀ عطف، اعتنا نمیکردند. حسِ جامعه، دستکم در بخش انقلابی و تودۀ محتاج عدالت، کسی همچون جلیلی را میطلبد و انتخاب او، یک انتخاب «طبیعی» و «اقتضایی» است. اینک جلیلی، یک آزمون دشوار در پیشِ رو دارد؛ او باید با تمامیّتِ جریان اعتدال و اصلاحات روبرو بشود و آنها را درهمبشکند. کار سادهای نیست؛ به خصوص از این جهت که شاخۀ عملیات روانیِ اصلاحات، دست به کار خواهد شد و هرچه در آستین دارد را به کار خواهد گرفت.
مهدی جمشیدی