3.3M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
🎥 ابوشریف، نمایندۀ جنبش جهاد اسلامی فلسطین در ایران: رهبری آیتالله خامنهای فراتر از مرزبندیهای سیاسی است.
┄┅═✧☫#بصیرانه☫✧═┅┄
🌐 ما را در ایتا دنبال کنید
┏━━━━━━━🇮🇷┓
「➜• @basiraneh」
┗━━━━━━━━━┛
🔍 یادداشت تحلیلی
چرا نباید فریب ادعای «حمایت» آمریکا و ترامپ را خورد؟
ترامپ و نظام سلطه جهانی همواره خود را مدافع حقوق بشر، آزادی و دموکراسی معرفی میکنند؛ اما واقعیتِ عملکردشان چیز دیگری میگوید.
در خود آمریکا، وقتی مردم به سیاستهای ناعادلانه اعتراض میکنند، پاسخ حکومت چیست؟
سرکوب شدید، برخورد خشن پلیس، زندان، ضربوشتم و حتی کشتهشدن معترضان غیرمسلح.
از جنبش «زندگی سیاهان مهم است» گرفته تا اعتراضات ضدسرمایهداری و ضدنژادپرستی، همگی شاهد خشونت سیستماتیک حاکمیت آمریکا علیه مردم خودش بودهاند.
سؤال مهم اینجاست:
حکومتی که به مردم خودش رحم نمیکند، چگونه میتواند دلسوز مردم ایران باشد؟
آمریکا در کارنامه خود:
- جنگهای ویرانگر در عراق، افغانستان، سوریه و یمن
- حمایت از نسلکشی در غزه
- تحریمهای ظالمانه علیه ملتها
را دارد؛ اقداماتی که مستقیماً جان میلیونها انسان بیگناه را گرفته است.
پس ادعای «حمایت از مردم ایران» چیزی جز یک فریب رسانهای برای پیشبرد منافع سیاسی نیست.
هدف واقعی آنها:
نه آزادی ملتها،
بلکه تضعیف کشورها، بیثباتسازی داخلی، غارت منابع و سلطه سیاسی است.
تجربه تاریخی نشان داده هر جا پای آمریکا و استکبار باز شده،
نتیجهاش جنگ، ناامنی، عقبماندگی و ویرانی بوده است، نه رفاه و آزادی.
بنابراین:
🔹 دشمنی که مردم خودش برایش ارزشی ندارند،
🔹 هرگز دلسوز ملتهای دیگر نخواهد بود.
باید هوشیار بود، فریب جنگ رسانهای را نخورد و واقعیت را با عقل، تجربه و تاریخ سنجید.
✍ عبدالله بصیر
┄┅═✧☫#بصیرانه☫✧═┅┄
🌐 ما را در ایتا دنبال کنید
┏━━━━━━━🇮🇷┓
「➜• @basiraneh」
┗━━━━━━━━━┛
✊ اتحاد؛ نقطه شکست پروژههای دشمن
دشمنان ملتها تنها با تحریم، تهدید یا جنگ نظامی پیش نمیآیند؛
سلاح اصلی آنها امروز جنگ شناختی، دروغ رسانهای و ایجاد شکاف داخلی است.
پس مقابله با آنها نیز، پیش از هر چیز، نیازمند بیداری و هوشیاری جمعی است.
۱. آگاهی رسانهای؛ اولین خط دفاع
باید یاد بگیریم هر خبری را بدون تحلیل نپذیریم.
رسانههایی که سابقه دروغ، سانسور و حمایت از جنایتکاران دارند،
نمیتوانند منبع «حقیقت» باشند.
سؤالگری، مقایسه منابع و شناخت پشتپرده اخبار، ملت را واکسینه میکند.
۲. حفظ اتحاد ملی؛ کابوس همیشگی دشمن
بزرگترین نقطه قوت یک ملت، وحدت اوست؛
و بزرگترین آرزوی دشمن، دو قطبیسازی و تفرقه.
اختلاف سلیقه طبیعی است،
اما تبدیل اختلاف به دشمنی داخلی، دقیقاً همان چیزی است که اتاقهای فکر غرب طراحی میکنند.
ملت متحد، حتی اگر مشکلات داشته باشد، شکستناپذیر است.
۳. جدا کردن «مطالبهگری» از «آشوبسازی»
مطالبهگری حق مردم است؛
اما دشمن تلاش میکند مطالبات را به خشونت، ناامنی و بیقانونی بکشاند.
هوشیاری یعنی نگذاریم خواستههای بحق،
ابزار پروژههای خارجی شود.
۴. اعتماد به ظرفیت داخلی و تجربه تاریخی
هرجا ملتها به آمریکا و استکبار اعتماد کردند،
هویت، امنیت و منابعشان را از دست دادند.
و هرجا به خودشان تکیه کردند،
حتی زیر شدیدترین فشارها، پیشرفت کردند.
۵. مسئولیت نخبگان، رسانهها و مردم
روشنگری، امیدآفرینی و تقویت انسجام اجتماعی
وظیفهای همگانی است؛
سکوت در برابر دروغ،
خواسته یا ناخواسته، کمک به دشمن است.
🔚 جمعبندی
دشمن بیرونی زمانی موفق میشود
که ملت از درون دچار تفرقه و غفلت شود.
راه نجات نه در اعتماد به دشمن،
بلکه در آگاهی، اتحاد و ایستادگی ملی است.
✍ عبدالله بصیر
┄┅═✧☫#بصیرانه☫✧═┅┄
🌐 ما را در ایتا دنبال کنید
┏━━━━━━━🇮🇷┓
「➜• @basiraneh」
┗━━━━━━━━━┛
🖋 یادداشت خطاب به مسئولان
مسئول تراز انقلاب، بهانه به دشمن نمیدهد
در شرایطی که دشمن با تمام توان، جنگ رسانهای، اقتصادی و روانی را علیه ملت ایران بهراه انداخته،
بزرگترین سرمایه نظام، نه نفت است و نه قدرت نظامی؛
ملت آگاه و ایستادهای است که پای انقلاب مانده است.
از همینرو، اولین و مهمترین انتظار، از مسئولان است.
مسئول تراز انقلاب اسلامی،
پیش از آنکه از مردم توقع صبر، بصیرت و همراهی داشته باشد،
باید خود الگوی تعهد، پاکدستی، کارآمدی و خدمت صادقانه باشد.
بارها تأکید شده و رهبر انقلاب نیز صریح فرمودهاند که
مردم ولینعمتان این نظاماند؛
پس قدرشناسی از ملت، فقط در شعار خلاصه نمیشود،
بلکه در تصمیم درست، رفتار عادلانه و خدمت بیوقفه معنا پیدا میکند.
امروز هر بیتدبیری، رانت، فساد، تبعیض یا فاصله گرفتن از مردم
نه فقط یک خطای مدیریتی،
بلکه بهانهای برای دشمن و خوراکی برای رسانههای معاند است.
دشمن دقیقاً منتظر همین لغزشهاست
تا ناکارآمدی را به پای انقلاب،
و خطای مسئول را به حساب نظام بنویسد.
از اینرو:
🔹 اولین انتظار، از مسئول است که بهانه به دست دشمن ندهد.
🔹 پس از آن، از مردم میتوان انتظار صبر، همراهی و ایستادگی داشت.
خدمت مضاعف،
گوشدادن به رهنمودهای رهبری،
سادهزیستی، شفافیت و حضور واقعی در میان مردم،
نه یک انتخاب، بلکه وظیفه مسئول انقلابی است.
ملتی که پای سختیها ایستاده،
شایسته مدیریتی است که
درد مردم را بفهمد، نه اینکه بر آن بیفزاید.
✍ عبدالله بصیر
┄┅═✧☫#بصیرانه☫✧═┅┄
🌐 ما را در ایتا دنبال کنید
┏━━━━━━━🇮🇷┓
「➜• @basiraneh」
┗━━━━━━━━━┛
وقتی عدالت، انتخابی معنا میشود
در روزهایی که خشونت، خیابانها را زخمی کرد،
تصاویر تلخی رقم خورد که نمیشود نادیدهشان گرفت:
کشته شدن مردم عادی،
حمله به نیروهای امنیتی،
سوزاندن اموال عمومی،
و بیحرمتی به مقدسات.
اینها نه تحلیلاند، نه روایت حکومتی؛
واقعیتاند.
اما عجیب اینجاست که برخی، این صحنهها را نمیبینند
یا ترجیح میدهند نبینند.
درست همان لحظهای که پلیس برای بازگرداندن نظم وارد عمل میشود،
ناگهان تمام حساسیتها بیدار میشود
و فقط «برخورد» دیده میشود، نه «علت برخورد».
اگر واقعاً مسئله، دفاع از مردم و حقوق انسانهاست،
پس باید یک سؤال ساده را صادقانه پاسخ داد:
چرا همین افراد،
وقتی پلیس آمریکا معترضان خودش را
با باتوم، گاز اشکآور، گلوله پلاستیکی و حتی سلاح گرم سرکوب میکند،
وقتی خبرنگار را میزند،
وقتی پرستار را میکُشَد،
وقتی مردم را روی زمین میکشد،
وقتی معترض را مقابل دوربین خفه میکند،
آنجا سکوت میکنند
یا آن را «اجرای قانون» مینامند؟
در آمریکا، فرانسه و بسیاری از کشورهای مدعی آزادی،
برهم زدن نظم عمومی خط قرمز است.
هیچ آتشزدنی اعتراض نامیده نمیشود،
و هیچ پلیسی بهخاطر حفظ امنیت، عذرخواهی نمیکند.
اما همین رفتار،
وقتی در کشوری مستقل و غیرهمسو با غرب رخ میدهد،
ناگهان «سرکوب» نام میگیرد.
این تفاوت، تفاوتِ قانون نیست؛
تفاوتِ روایت است.
اگر با خشونت مخالفیم،
باید در همهجا مخالف باشیم.
نمیشود خشونت را در آمریکا «کنترل اغتشاش» دانست
و در تهران «نقض حقوق بشر».
عدالت، با دو معیار معنا ندارد.
و حقطلبی، با چشم بستن بر بخشی از حقیقت، بیاعتبار میشود.
دعوت این یادداشت، جانبداری کور نیست؛
دعوت به دیدنِ کاملِ تصویر است.
به اینکه پیش از قضاوت،
از خودمان بپرسیم:
آیا موضع ما از وجدان میآید
یا از روایتی که به ما نشان دادهاند؟
✍ عبدالله بصیر
┄┅═✧☫#بصیرانه☫✧═┅┄
🌐 ما را در ایتا دنبال کنید
┏━━━━━━━🇮🇷┓
「➜• @basiraneh」
┗━━━━━━━━━┛