دوستای واقعی توی مهمونیها پیدا نمیشن، اونارو میتونی تو اتاقهای بیمارستان، لحظات فروپاشی و دورانهای سخت و سکوت، کنارت ببینی.
فکر کنم گریه کردن در واقع همون خونیه که از روحمون جاری میشه و خب چون متعلق به روحه رنگ نداره.