ولی همیشه برای کتاب خوندن وقت می گذاشتم.
هر بار که کتابی را برمیداشتم، برایممثل فرار بود.
برای کی دو ساعت. به جای دنیای کسل کننده خودم، بخشی از کتاب می شدم.
_بخش دی.
هدایت شده از محدود شدیم؛
مشخصا میدونم همه اینجا ادمینن و رسما چیزی برای تقدیمی دادن نداریم (نه محتوا نه ممبر) ولی این دلیل نمیشه با استفاده از ایدههای پدی گونه و چرتوپرتم، تقدیمی ندم.
پس اگه حس کردید دیلی نازنازیتون لیاقت این پیام ناچیز رو داره میتونید فور بزنید (اگه هم دیدید لیاقت نداره فور نزنید و همینجوری شرکت کنید ما که دشواری نداریم) و لینکتون رو دایگو یا پیویم بفرستید (اگه هم چنل ندارید همینجوری آیدی خودتونو بفرستید) و اسم یه رنگ فوقالعاده رو که از نظرتون جایگاه بیشتری توی قلبتون داره بگید تا من با توجه به اون رنگ یه عکس از پینترست تقدیمتون کنم و یکی از خصوصتهای محشرتونو بگم (البته که هر خصوصیتی در جایگاه خودش محشره، من قراره فقط یکی از بینهایتها خصوصیت محشر شما رو بگم)
و آره فکر کنم این اولین تقدیمیایه که تنهایی انجامش میدم و همینطور اولین تقدیمی اینجا