خسته ای غم زده ای مثل منی می‌فهمم ‌ ‌ ‌ ‌دوست داری ز خودت دل بکنی می‌فهمم زیر سنگینی دنیا کمرت خم نشود ‌ ‌ ‌ ‌در تلاشی که فقط جا نزنی می‌فهمم آنقدر رهگذران زخم زبانت زده اند ‌ ‌ ‌ ‌ظاهرا طاقت هر حادثه ای را داری از درونت هم اگر می‌شکنی می‌فهمم ‌ ‌ ‌ ‌صحبت از هرچه کنی بر ضررت خواهد بود حرف داری و نباید بزنی می‌فهمم

11:11

‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌دخت ِ ایران روزت مبارك ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌

نعمتی‌ست ، بودنت ، داشتنت ، ادبیات چه کهنه می‌شود در وصف تو ! اما خیالی نیست ؛ من بی‌سواد می‌شوم وقتی حرف توست ‌.

چشمانش دریا بود اما آبی نبود ، من در چشمانش غرق شدم ، مثلِ آوارگان غرق شده‌ در دریای سیاه. .

من شور ؤ شر موج و تو سرسختي ساحل روزی که به سوی تو دویدم تو چه کردی؟

بهتر از بوی بارون هم داریم مگه؟!

بیا درباره‌ی چیزهایی ، سخن گوییم که نداریم ، من درباره‌ی تو و تو درباره‌ی....

٬تو زیبایی دریای جنوبی ... تو بوی کتابِ نُو هستی .. تو سرسبزی جنگل های شمالی! تو دونه های برف روی موهامی تو هوای خوب بهاری تو شکوفه های تازه درختی تو زیبایی دستای کوچولوی نوزادی تو حس خوب زنگ اخر چهارشنبه ای تو تمام چیز های خوب دنیایی ...

بدترین جمله‌ی جهان تعلق میگیره به "از تو انتظار نداشتم" میدونی معنیش چیه؟ معنیش اینه که من انقد بهت اعتماد داشتم و انقد بهت پناه آوردم که فکر میکردم تو با همه‌ی این جماعت فرق داری، اما توعم نابودم کردی:))