چند روزیست که سرم پر است از ترس یکرنگ شدن با جماׁعت بیرنگ رنگ پریده ی ِ این خاکستان . کساني که سبد خریدشان پر از گرسنگیꨲست و از بهار ؤ آزادی تنها سکہ ه‍ꩌایش را می شناسند روزنامه میخوانند و هر روز منتظر نامه ای هستند که هࢪگز نخواهد آمد دلتنگند اما نمیدانند براۍ چه کسی و ترس من هم از این است ؛ مي‌ترسم که این مرض به من نیز سرایت کرده باشد آخر چند روزیست که نمیدانم دلم برای تو بیشتر تنگ شده یا برای ِ خودم . - از سري نامه های گمشده .

شب هیچ‌گاه کامل نیست همیشه چؤن این را ميگویم و تاکید می‌کنم در انتهای اندوه پنجره‌ی بازی هست پنجره‌ی ِ روشنی ؛ همیشه رویای شب‌زنده‌داری هست و میلی که باید بر آورده شود ، گرسنه‌گی‌یی که باید فرونشیند یک دست درازشده ، دستی گشوده ؤ چشمانی منتظر ... یك زندگی زندگی‌یی که انسان با دیگران‌اش قسمت کند

میدانم روزی این غم پایان میابد ولی من آن روز ذوق و شوقِ شاد زیستن را دارم؟

چه حرف عجیبی:)

افسانه اي هست که میگه : _ اگه ستاره‌اۍ در آسمان توجهت رو جلب کرد ، اؤن روح ِ معشوق باستانی‌توئه و تورو دائم به اسم قدیمیت صدا میزنه تا اون رؤ به یاد بیاري .

اگه این دفعه بمونی چی؟ - من از بیرون در رفتم،دیگه خاطره ای نمونده؛ حداقل برگرد و خداحافظی کن،تظاهر کنیم که خداحافظی کردیم.

- خواهش می‌کنم نادیده بگیر در سکوت تحملش کن یا مرا به باد سرزنش بگیر،ولی با من باش؛غمگین نباش و گریه نکن و مرا در کنار خودت نگه دار ‌- از سري نامه‌ های فرانتس کافکا به فلیسه