فکر کن به کسی آسیب رسوندی که خدا فرستاده بود
تا زخماتو خوب کنه، حالا از باختت لذت ببر.
اون حس پشیمونیای که بعد از شکستن خط قرمزات برای یه نفر
سراغت میاد، ولی آخرش میفهمی اصلاً ارزشش رو نداشته<<
جدی جدی منو پیش همهی کسایی که پیششون ازت تعریف کرده بودم شرمنده کردی، خاک تو سرت.
یادته چقدر پیگیرت بودم؟
به لباس پوشیدنت
به آدمایِ دورت
حتی خوابیدن و بیدار شدنت هم
واسم مهم بود.
الان راحتی؟!
برو ببین بقیه هم من میشن واست؟
هیچوقت نمیفهمی یک نفرو چقدر دوست داری، تا وقتی که ببینی اون یکی دیگه رو دوست داره :))