‏اما دوست‌داشتنی‌ترها، بیشتر خط و خش می‌گیرند! مثل سی‌دی‌های محبوب قدیمی که هی گوش می‌دادیم، کاسِت‌هایی که از فرط گوش دادن، نوارشان هی جمع می‌شد. عین آن منی که تو را بیشتر از خودم دوست داشت و چنان زخم خورد و زبر شد که عاقبت به کار هیچ کس نیامد! نه تو نه حتی خودم! ✨@beugarafi

‏اگه به همه آرزوهات هم برسی باز حس خوشبختی نمیکنی چون آرزوهای بعدی میان سراغت. کلا چیزی که نیست همیشه آرزو میشه. ✨@beugarafi

ﻭﺍﺑﺴﺘﮕﯽ ﯾﺎ ﺩﻟﺒﺴﺘﮕﯽ؟! ﻭﺍﺑﺴﺘﮕﯽ ﯾﻌﻨﯽ می خواﻫﻤﺖ؛ ﭼﻮﻥ ﻣﻔﯿﺪﯼ ﺩﻟﺒﺴﺘﮕﯽ ﯾﻌﻨﯽ می خوﺍﻫﻤﺖ؛ ﺣﺘﯽ ﺍﮔﺮ ﻣﻔﯿﺪ ﻧﺒﺎﺷﯽ به کسی که دوستش داری دلبسته باش نه وابسته … کتابخوان ✨@beugarafi

فرد خودش را در مسیری پیدا می‌کند که از پیمودنش در اجتناب است. morteza ✨@beugarafi

تو غزل ۸ به سعدی میگن: سعدی چو جورش میبری، نزدیک او دیگر مرو سعدی هم تو مصراع بعد در جواب میگه: ای بی بصر، من می روم؟ او میکشد قُلاب را این قشنگ میتونه مکالمه بین مغز و قلب باشه، تهشم پا میشی میری بهش پیام میدی. کاپیتان پرایس ✨@beugarafi

مرگ‌هایی وجود دارند که به خاکسپاری ختم نمی شوند. هاروکی موراکامی کیوان ✨@beugarafi

- می‌دونی، من نمیگم تنهایی بده؛ من میگم وقتی کاملا از چشم خودت افتادی یکی باید باشه تا خوبی هاتو برات بشماره و بهت اعتماد به نفس بده! صبا ✨@beugarafi

زندگی همه پر از مشکلات خاص خودشه فکر نکنید فلانی خوشبخته ما نیستیم هر کس در نقطه ای از زندگیش خیلی ناتوان و بیچاره ا س که ما نمیدونیم. | پریای شاملو ✨@beugarafi

به دوستم گفتم اصلا حوصله ندارم پیش من نیا نمیخوام ببینمت. اومد زنگ خونه رو زد باز نکردم. باز هم زنگ زد، باز هم. درو باز کردم بداخلاقی کردم. وسایل صبحانه گرفته بود صبحانه درست کرد و ازم حرف کشید. حرف زدم حرف زدم حرف زدم تا خالی شدم. خالی؟ مطمئنن به اندازه چند ساعت پیش پر نیستم. چقدر این آدم خوبه. منم قبلا آدم خوبی بودم ولی خوب بودن زیادی خوب نیست، خودت آزار می‌بینی. چقدر خوبه که دارمش. چقدر دوست خوب خوبه. آیا ما هم دوست خوبی برای دیگران بودیم؟ 🧷 Siminoff ✨@beugarafi

📍 همه چی خوب و آرومه یهویی یه حجم عظیم دلشوره و نگرانی و ترس از آینده میاد تو دلت انگار یه پادگان تو دلت رژه میرن، چیه این آدمیزاد؟! Mahi ✨@beugarafi

ولی هیچ چیز زیباتر از این نیست که پس از دلمردگی ای دراز باری دیگر نور در وجود تو سربردارد... 👤فردریش هولدرلین ✨@beugarafi

دوران کودکی ما اینقدر سمی بود که دبستان، یه خانم رضایی داشتیم که آخرم نفهمیدم سمتش تو مدرسه چی بود. راه می‌رفت حقوق می‌گرفت. بعد این بیکار، تابستونا برای هممون نامه پست می‌کرد. یعنی شما فکر کن یه روز گرم مرداد ماه از خواب بیدار شدی، یهو می‌بینی یه نامه از خانم رضایی اومده که اینجوری شروع میشه: «برادر عزیزم، آقای لکچریاسوس...». بعد خود نامه مهم نبود، تو کل متن نامه فقط احساس گناه بهمون تزریق می‌کرد که چرا تعطیلات تابستون رو دارید به بطالت میگذرونید. یه همچین چیزی مثلا: «حالا که در ایام فراغت از تحصیل به سر می‌برید، بهتر است به جای بطالت وقت زمان خود را به مطالعه و فلان بگذرانید». همیشه هم آخر نامه یادآوری می‌کرد که خیلی ذوق نکن، یه ماه دیگه میای مدرسه خدمتمون. یعنی دیوانه قشنگ گند میزد به لذت تعطیلات تابستون. »لکچریاسوس« ✨@beugarafi