کاش فردا صبح با ندای ألا یا أهل العالم أنا الصمصام المنتقم؛ امام زمان بیدار بشیم(((:

الان نیاز دارم میتونستم کنار امام حسین باشم همونجا هم بمیرم

الان نیاز دارم دروغ باشه نبودنش برات باشه با صداش

الان نیاز دارم پاشم بیام پیشت بگم قرار نیست تنهایی تحمل کنی

الان نیاز دارم رو خاکریز طلائیه باشم

الان نیاز دارم کنج گوهرشاد باشم

الان نیاز دارم هوای نجف بکشم به ریه‌هام

آخرین؟

یکی بیاد با من حرف بزنه به قول ادامین ایتا گسسته شدیم

تنها بودنت ُ بپذیر

چند بار نوشتم و پاک کردم؟ نمی‌دونم

جمعه،۱۳آبان‌۱۴۰۱به‌وقت‌اذان‌مغرب خودکارِ کیان به‌دست، یه وری دستمو تکیۀ سرم کردم و خواستم روزمرگی بنویسم. تاریخ ۱۳ آبان که روی برگه جا گرفت،شرمم شد راجع به شکوه امروز ساکت بمونم. امروز ما غیرت دیدیم، شرف دیدیم، نجابت دیدیم، ایران ُ دیدیم. ماها رو زمین راه میریم و نگاهمون به آسمونه. ماها رنگ خورشید ُ تو قاب عکس کنار پرچممون می‌خوایم. ماها اقتدار میخوایم. ماها زندگیامون گل و بلبل نیست ولی نمی‌ذاریم به اسم مشکلات، به اسم آزادی ایرانمون ُ از کره‌ی جغرافیایی پاک کنن. یه وَرِش بیوفته دست طالبان، یه ورش ضمیمۀ کردستانِ عراق و هر‌ چی هم موند نوش جون ِ داعش! ماها درد کشیدیم، خون دادیم، خون ِ دل خوردیم، حرف داریم و کم نذاشتیم برای موجودیتِ این خاک، برای خلیج همیشه فارس، برای کارون ُ خرمشهر، برای ارومیه و ترک، برای لر و بلوچ و ترکمن، برای کرد و کردستان. برای شیعه و سنی و برای ایرانی. ماها سرمون بره جلوی غربیا سر خم نمی‌کنیم بلکم پرایدمون بشه پارس... اسلاممون ُ ارزون نمی‌فروشیم به چهارتا دلارو گرین کارت فلان کشور. ایرانی اون چند هزارتایی نیست که نصفشون بچه‌ان و هیجان و بقیه‌ هم سگای کاسه لیس ِ غرب زده... ایرانی اون چند میلیونیِ که امروز اومد و پرچم برد بالا، روز جمعه‌ای عهد بست با مولاش. همونی ِکه قیام امام حسین ُ درک کرده و با عشقش بزرگ شده. اگه قرارِ رفتارا رو تعمیم بدید به کل به نظرم امروز ُ هم ببینید... البته که غیر قابل انکار نیست. میدونی، تهش قشنگه وقتی امام زمانمون با شال ِ سبز ِ سیدی داره تو جمکران خطبه میخونه. شیعه‌ی علی رو دست کم نگیرید.