✍🏻 در طالعِ طلاییِ طلیعه طلوع، طا طنینِ طوافِ خورشید در طاق آسمان، طلب روشنی، و طمانینه نور بود در طرد تاریکی، وسطِ بحبوحه طغیان طوفانِ تاریک تردید... #الفبای_عشق •|🌌|• @bidelijat

✍🏻 #برید_بگید_به_آدما! که «من» دیگه نه چیزی براش و نه چیزی ازش مونده! •|🌌|• @bidelijat

✍🏻 #نوشته_بودم «دلم می‌خواد به همه آدم‌هایی که می‌شناسم توصیه کنم که شعر نخونن، اگر می‌خونن حفظ نکنن و اگر حفظ کردن حداقل ننویسن! دچار شدن به ادعای عشق، اصلاً شبیه امتحان واقعی و سختش توی جهان نیست!» •|🌌|• @bidelijat

✍🏻 #پناه بر تو از سکون!... •|🌌|• @bidelijat

✍🏻 تا دیروز لازم بودیم، امروز زیادی! #نیسان‌نامه! •|🌌|• @bidelijat

هی ما از زمین و آسمون بلاک می‌کنیم، باز با یه سرشماره جدید یکی پیداش میشه میگه سلام و زهرِمار! اشکال نداره، چه وسط رینگ! چه بیرون گود، شما دست‌ و پا بزنید برای جمع کردن آدم به مدل‌های مختلف که هیزم آتیشتون زیاد شه، مام نگا می‌کنیم. #فعلا_موقت

✍🏻 یه روز #قصه کسی رو می‌نویسم که در مکثِ جهان، گوشه‌ای از دلتنگی که نقطه‌ به نقطه توی تنش تهی می‌شد، تنها ایستاد و مرد. •|🌌|• @bidelijat

✍🏻 ظا مظلوم است و منتظر. مثل سایه‌‌ای که بر ظرافتِ ظهورِ نور افتاده، ظاهری که عظمت احساسش را در ظلمتِ ظن دفن کرده، و اعتمادی که در مظن اتهام است، نظاره‌گرِ تظاهر باطل و منتظر اظهار حق. #الفبای_عشق •|🌌|• @bidelijat

وقتی به قصه ابراهیمِ نبی فکر می‌کنم، به معجزه تسلیم می‌رسم...

کار از دمنوش گذشته، مادر دیگه چند شب یه‌بار، آب‌نمک می‌ریزه تو ماهی‌تابهٔ داغ!

✍🏻 آسمان، نفس در سینه حبس کرده، زمین چشم بسته، و اسماعیل«علیه‌السلام» سرسپرده بود به ایمان. سنگ‌ها، شاهدانِ خاموش واقعه بودند: «باد لای موهای پسر می‌رقصید و تیغ در مشت پدر می‌ترسید، خنجر که بالا رفت، قَدَر تردید کرد، و به هنگام فرودش، دستِ قضا لرزید؛» صفحه قربانی را از اینجای تاریخ کندند، چسباندند به سالِ ۶۱. یکی از عرفات راهی کربلا شد‌. سنگ‌ها، شاهدانِ خاموش واقعه بودند: «چاقو این‌بار برید...» •|🌌|• @bidelijat