خلاصه که ظاهراً هرچی دیرتر فکر جبران بیفتیم، اوضاعمون بی‌ریخت‌تر میشه!

سَرِ شبِ دوسال پیشِ امروز، با پیوست نقاشی (:

هیچ غمی مثلِ غمِ یار نمیشه؛

خانوم معلم☝🏻

مثل اینه که یه سرزمینِ بکر با ساکنانش رو بهت بسپارن؛ حس اولین مهرِ معلمی اینجوری بود...(:

سرزمینِ من اسمش شیشِ دوعه(:

چند روزه دارم با سرگیجه زندگی می‌کنم، نشسته، ایستاده، خوابیده، تو هر حالتی گیج میرم... دیروز می‌خواستم توصیفش کنم، گفتم انگار گردشِ زمین رو حس می‌کنم؛

مایعِ گوش میانیم می‌زنه، سرم می‌رقصه؛

✍🏻 #پیام_ناشناس - سلام بهتری؟ + سرم داغ است و یک کوره تبم، انگار خورشیدم فقط یک‌ریز می‌گردد جهان دورِ سرم یعنی نشستم چای خوردم، شعر گفتم، شاملو خواندم اگر منظورت این‌ها بود، خوبم... بهترم یعنی #مهدی_فرجی •|🌌|• @bidelijat

یه جا دیدم نوشته بود: «خدایی که تو رو ببخشه دیگه خدای من نیست!».

نمی‌خوام غُر بزنم. از زیادی دانش آموزا، کوچیکی کلاس، زمانِ کم، حجم زیاد درس‌ها، بی‌فایده بودن یا نبودنشون یا این‌چیزا حرف نمی‌زنم، البته اصلا هم نمی‌دونم چی می‌خوام بگم...! جز اینکه "سخته"؛ پ.ن : این عکس تکلیف یکی از بچه‌های خاصمه، که حرف برای گفتن خیلی داره...