انگار سنگ‌هایِ سنگینِ هیچ، روی پوچیِ سَرم می‌سُرَند...

شاید آدم پر توقعی ام! همه چیز را همین حالا، برای همیشه و در همین جا می‌خواهم. از چیزهای دور خوشم نمی آید! نمی‌توانم صبر کنم، جانم در صفِ فردا دوام نمی‌آورد، خسته ام... #خانه‌به‌دوش

گاهی فکر می‌کنم اصلا اینقدری که از دست دادم، نداشتم!

مثل آفتابگردانی که سایه‌اش بلندتر از خودش بود...

اِی بر پدرت دنیا، آن باغ جوانم کو؟

دریاچه‌ی آرامم، کوه هیجانم کو؟

نفرینِ کدام احساس خون کرد جهانم را؟

با جهدِ چه جادویی بستند دهانم را؟

✍🏻 به تو فکر می‌کنم، به تو که دلم برایت خیلی تنگ شده... به تو فکر می‌کنم، به نزدیکیِ تو و دوری‌ِ من، و خوابم نمی‌برد؛ #خیال •|🌌|• @bidelijat

صد مرتبه می‌کشتند، یک‌بار نمی‌مردم حالم که به هم می‌ریخت جز حرص نمی‌خوردم

اما منِ امروزی، کابوسِ پُر از خواب است...

کُشتی و گذر کردی، دستانِ دعا پشتت بر گودِ گلویم ماند جا پای هر انگشتت!