حُـبْ مي­‌رود وَ مي­‌بـرد! إي شيعه، پس بتـاز تا در فضـاي حُـبِّ حسيـنـي شنــا كنيــم https://eitaa.com/bineshaneha

“#نابودی_اسرائیل” ألا ای جــوانــان #ایـــران زمـیـــن بــه یـمــنِ وجــودِ امــامِ مبـیــن شـب از ایـن جـهــانِ دَنـی مـی­‌رود زمیـن پُــر ز نــورِ #علـی مـی­‌شـود به عـالم فقط نـورِ او مانـدنـی است شب و ظلمت از این جهان رفتنی است مـبـادا کـه غـافـل ز مـولا شــوید مـبــادا کــه مشغـول دنـیــا شــویـد مـبــادا کــه در تــابــش آفـتــاب تـو بـاشـی گـرفتـار و در بنـدِ خـواب بـیــا پـرتـوِ نــورِ مـولا شـویـم بــه هـمــراهِ ایـن #نــور بـالا رویــم شعـاعـی شـویـم از وجــودِ امــام کــه مـی­‌گـیــرد از دشمنــان انتـقـام تـو بـایـد چـو شمشـیـرِ مولا علـی حُجـب را از ایـن سـرزمیـن پَسْ زنـی بـه سلـمـان چنین گفت مولای مـا کـه مـردانِ پــاکــی ز قــومِ شـمــا بیـایـنـد و سـربازِ مـهـدی شــوند بـه بـاطـل بتـازنـد و محوش کـنـنـد همه عمرشان وقفِ نـورِ علـی است قـیــامِ جهت­‌دارشـان مهـدوی است چـنــان تـابـعِ اهــلِ بیـتِ مَـنَـنــد کـه قَــومٍ یُـحِبّـونَــهُ می­‌شـونـد(مائده/۵۴) ز مـَجـرای پُـر نـــورِ آن مــردهــا خــدا مـی­‌کـنـد مُلـکِ حـق را بـه پـا پس ایـن ماجـرا منّـتـی از خــداست که إشراقِ نـورش(زمر/۶۹) ز مَجْرای ماست بـرادر! بـیـا نــور و مَـجْـرا شـویــم بـتـازیــم و مجـرای مـولا شـویـم همه کــاروانــی بـه میــدان رویــم بـه دنـیـای ابـلـیس پـایــان دهـیـم گـمـانـم دگـر وقـت آن وعـده است همـان وعـده­‌ای کـو به مـا داده است نـدیـدی کـه بـا انـقـلابـی عجـیـب طـلـوعـی نـمـود آن امــامِ غـریـب در ایـن مـاجـرا نــور بـا انـفـجـار بـه عمقِ جهـان خورد و شـد آشـکـار نشـانـیّ آن وعـده ایـن مـاجـراست همیـن تابشِ نــور مــادر بـه مـاست بدان! کاین شروعِ همان حرکـت است دگـر وقـتِ پـاسـخ بـه آن دعـوت است بیـا وقـفِ زهـرای أطـهـر شـویـم بـتــازیـم و سـربـازِ مــادر شـویــم همه تن به تن جان فـدایش کـنیـم نـه ایـن، بلـکه هستی نثـارش کـنیـم زمیـن و زمـان بـوی او مـی‌دهـد بـیـا سـوی او، او تــو را مـی‌بــرد بـیـا سـوی ایـن منـبـعِ نــور و بـاز بـه هـمـراهِ او سوی #مهـدی بـتـاز نـبـایـد قـیـامـی زمـیـنـی کـنـیــم بـیــا جـنـبـشـی آسـمـانــی کـنـیـم #حـسیـنـی بگـردیـم و بـا کــاروان چـو نــوری بـتـازیـم بــر ظـالـمــان بـسـانِ #ابـاالـفـضـل زهـرا شـویـم ز خـود خالـی و بــابِ مـولا شـویـم بــرای دفـــاع از حـریـــمِ امـــام بـتــازیـم و بـاشیــم دائــــم غـــلام بـه دیــروز و امـروزمـان بنـگــریـم سپس همچو خـوبـان بـه فـردا رویـم همـه عمـرمـان بـگـذرد در قـیـــام قـیـامــی جـهـت‌دار تـا انـتــقــــام بـه کنـجی ز غـفـلت نشستن چه سود قـیــامــی جـهـت‌دار بـایــد نـمــود قـیـامـی کـه بـا نــور، مـعـنـا شـود سـرانـجــامِ آن، مـُلـک بـرپــا شــود بیـا روز و شب وقـفِ این کــار بـاش چـو خوبـانِ ایـن جبـهـه بـیـدار بـاش بـرو ســوی فـردا سـپـس بــا قــوا بـیــا و بـکـن مُـلـک حــق را بـپــا بـه سربـازیِ مـهـدیِ فـاطـمـه بـه دنـیــای دشـمـن بــده خـاتـمــه همـان دشمنـی کـه درخت بـدی است یقین دان در این جبهه دشمن یکی است ألا زابـتــدا دشـمـن ابـلـیس بــود کـه بـا نــورِ رَبّ دشمنـی مـی‌نـمـود به خوبـانِ ایـن جبـهه، او ضـربـه زد هم او بـر رخ ِفـاطـمه لـطـمـه زد بـیـا دست او را ز کیـن بشـکـنـیـم بـتـازیـم و او را بـه آتـش کِـشـیـم شـعـاعـی شویـم آتـشـیـن از امــام کـه مـی گـیـرد از دشمـنـش انـتـقـام چـو شمشیــر گـردن زنیـمـش هـمـه کـه او لـطـمه زد بـر رخِ #فـاطـمـه از ایـن مـاجـرا آتـشـی در مـن است کـه خاموشیش محو این دشمن است بپـاخیـز و ایـن پسـت را محـو کـن بـر او ذرّه‌ای رحم و بخشش مکـن ولـیکــن بـدان عـدّه‌ای گـرگ خـو شـدن همچو ابـلـیس و از جـنسِ او گروهی که شیطـان پـرستنـد و پَسـت چو شیطـان ذلیـلند و شـهـوت پرست هـمـه تـیـره و تـار و ظـلمـانـی‌انـد سـراپـا چـو شیـطـان و شیطـانی‌انـد ‌ بـه دنـبـالِ اربــابِ خـود مـی‌دونـد چو او قـاتلـنـد و فـقـط مـی‌درنــد اگـر نامشـان را بپـرسی کـه چیـست؟ بگـویـم همـان ملـتِ سَگـیـونیـست! اگــر در پــی مـحـوِ اهــریـمـنــی وگــر وقـفِ نــابــودی دشـمـنــی بـیــا از هـمـیـن عِـدّه آغـاز کـــن بـه ســوی هــدف راه را بــاز کــن یقین دان که این ملـتِ #صهـیـونیـست بـه واقـع بـه جز دستِ ابلـیس نیـست همان سان که اربابشان گـرگ روست همه گـرگ و افسارشـان دستِ اوست کنـون وقت نـابـودی گـرگ‌هـاست! بـتـاز و درو کـن کـه این کـارِ مـاست بـتـاز و چـو آتـش ببـار ای جـوان بـه دنـیــای ابـلـیـس و ابـلـیسـیـان جـهـنّـم صفـت بـاش بـر قــومِ او بـه تَـدمیـرشان خیـز و کـن زیـر و رو به نصرت بتـاز و چو شمشیـرِ نــور درو کـن حُـجـب را بـه سـوی #ظـهـور بـه نـابـودی قـومِ ابـلـیسِ پـسـت بـتـاز و درو کــن ز او هرچـه هست بِـزَن ریـشـه‌ی نسـلـشـان را زِ بـُن سـپـس آیــه­‌ی لَـیــل را مـحـو کــن تـو بـایـد شـوی همچو دستِ خـدا ز کـیـن بشـکـنـی دستِ ابـلـیـس را بـر ایـن مردمِ پستِ شیطـان پـرست جـهـنـّم شـدن هـم گـمـانـم کـم است بیـا سـوی میـدان مکُـن دست دست کـزیـن لحـظـه دیـگـر نـبـایـد نشست بــیــا هـمــرهِ #کــاروانِ_ظـهـــور حُـجـب را درو کــن برو سـوی نــور چو دشمـن گـرفتـار ظـلمت مبـاش در ایـن جنگِ نـور و حُجب، نـور بـاش ✍🏻 شاعر: سید محسن مسعودی 🆔@bineshaneha

عبدِ توام اگر ز کرم باورم کنی پا بر سرم بنه کـه ز عالم سرم کنی یا همچو شمعِ سوخته کن قطره قطره آب یا شعله‌اي ببخش کـه خاکسترم کنی یک عمر دوختم بـه نگاهِ تـو چشمِ خویش تا یک نگاه در نگه آخرم کنی https://eitaa.com/bineshaneha

حـــلّالِ جمیعِ مشکلات است حسین شـــویندۀ لوحِ سیّئات است حسین ای شیعه! تو را چه غم ز طوفانِ بلا جائی که سفینةُ النّجاة است حسین https://eitaa.com/bineshaneha

#کاروانی به #کربلا می‌رفت بهرِ دیدارِ با خدا می‌رفت حرکتِ کاروانیِ یاران بود بر محورِ #امامِ_زمان نهضتی رو به سوی مادر بود #حجِّ إمسال، حجِّ أکبر بود https://eitaa.com/bineshaneha

گدای هر شب و روز حسینم پر از آتش پر از سوز حسینم اگر خورشیدم و هستم منَوَّر ز سیمای دل افروز حسینم https://eitaa.com/bineshaneha

دوباره مـرغِ روحم هوای کــربلا کــرد دل شکسته‌ام را اســـیر و مبــتلا کــرد https://eitaa.com/bineshaneha

“وقفِ فاطمه” برای #فاطمه بی‌وقفه کار خواهم کرد تمامِ هستیِ خود را نثار خواهم کرد به خواب و بی‌خبری می‌گذشت تا دیروز بطالتم بس! از امروز کار خواهم کرد به یُمنِ فاطمه بهرِ فرودِ آن خورشید رهِ لَجَن زده را لاله‌زار خواهم کرد برای #مهدیِ_زهرا درونِ راهِ #حسین خزانْ سَرای جهان را بهار خواهم کرد هرآنچه ساخت ز ظرفم خزانه‌دارِ ظهور نثارِ خاکِ رهِ آن نگار خواهم کرد چو انبیاء و رسل در کلاسِ فضلِ علی ز #نورِ_فاطمه شب را نهار خواهم کرد به #مهدوی شدنِ ذرّه ذرّه‌ی دنیا شکوهِ فاطمه را آشکار خواهم کرد چو #ذوالفقارِ_علی در دو دستِ مولامان به ضربتی تو ببین تا چکار خواهم کرد به اذنِ سیدمان در قصاصِ خونِ حسین عدوِّ مُلکِ خدا را شکار خواهم کرد سپس چو #مادرمان می‌شوم فدای امام که نام و راهِ علی ماندگار خواهم کرد ✍🏻 شاعر: سید محسن مسعودی https://eitaa.com/bineshaneha

یا رب آن منتظرِ اهلِ وِلا را برسان یا رب آن منتقمِ خونِ خدا را برسان https://eitaa.com/bineshaneha

لبم لبریز از جامِ حسین است عــروجِ اوجِ من بامِ حسین است اگــــــر جراّح، قلبم را شکافد به روی لوحِ دل، نامِ حسین است https://eitaa.com/bineshaneha