eitaa logo
آنتی بیـوتروریـسم
1.5هزار دنبال‌کننده
22هزار عکس
18.1هزار ویدیو
204 فایل
بیوتروریسم جنگ زیستی،میکروبی هدفمند ازعوامل بیولوژیک،از باکتری‌ها.. کشتن یا ناتوان کردن انسان‌ها،جانوران گیاهان است در جنگ‌افزار زیستی استفاده میشود دستکاری ژنتیکی،میزان کشندگی یا ناتوان‌سازی ودرمان را سخت تر غیرممکن میکند https://eitaa.com/bioteroris
مشاهده در ایتا
دانلود
9.7M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
🎥 افشاگری نماینده مجلس از احتکار نهادهای دامی توسط عوامل مشکوک: الان ۱۵‌ کشتی با ظرفیت ۴۵ هزار تُن نهاده دامی در بنادر شمال داریم و تمام انبارها پُر است/ اما دامداران دام‌های مولدشون رو دارن سَر میبرن! 🔸رضا حاجی‌پور سخنگوی کمیسیون کشاورزی مجلس: همین الان ۱۵ کشتی حامل نهاده روی دریای خزر هستند در بنادر شمالی‌ما، هر کشتی ۳ هزار تُن ظرفیت داره و انبار هاهم پُر نهاده‌های دامی هستند اما ۳۰ روز است که به‌هر دلیلی اجازه خروجشان را نمیدهند! 🔸همین الان ۴۵ هزار تن نهاده روی کشتی و بنادر ما هست اما کشاورزان ما دارن دام‌ های مولدشون رو سر میبرند و طیور خودمون رو زنده زنده به گور می‌بریم...
‌بزرگترین سناریوهای حوزه اقتصاد انرژی در ۱۰۰ سال اخیر (قرن ۱۴ هـ.ش) جهانی کردن قیمت نفت ملی در سال ۸۶ و اجرای قانون هدفمندی در سال ۸۹ با وعده های آیندهٔ درخشان و اقتصاد شکوفا شده و عدالت محور بودند که: «ما، اکنون آیـــندهٔ آن هستیم!» شما قضاوت کنید.
7.2M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
واکنش سعید جلیلی به اظهارات سریع‌القلم: برخی می‌گویند، کسی که خانواده‌اش کارگر است نمی تواند وزیر خارجه بشود، انقلاب آمد که این حرف‌ها را جمع کند
2.6M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
▪️ ترک مکان جلسه روز دانشجو توسط سخنگوی دولت پزشکیان ▫️ دولت پزشکیان آمد تا به ما مدام گوشزد کند که الگوی حکمرانی صحیح آیت الله رئیسی چه بود و از دست دادیم، یادتان هست که بهادری جهرمی سخنگوی دولت آیت الله رئیسی با چه سعه صدری می‌آمد و با دانشجویان گفتگو می‌کرد
5.1M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
🎥 یک دانشجو خطاب به سخنگوی دولت: ظریف ظالم به منافع ایران است!/ظریف نه دلسوز ایران است و نه سرباز ایران!/هزینه خرید یک سبد کالا نسبت به آبان سال گذشته ۴۹ درصد افزایش داشته است
‼️هیس، به دلتان بد راه ندهید؛ حتما قابلیتها و صلاحیتهایش زیاد بوده است؛ به هرحال ژن خوب‌بودن نصیب و قسمت هرکسی نمی‌شود!
6.6M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
پورمحمدی هم مراسم روز دانشجو را ترک کرد 🔺 اعتراض دانشجویان به پورمحمدی هنگامی که وی در دفاع از زنگنه سخن می‌گفت/ پورمحمدی سالن را ترک کرد ـــــــــــــــــــــــ
7.5M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
🎥 آینده‌ای پر از بیماری‌های ناشناخته با غذاهای مصنوعی!  🍔 تو این ویدئو به تولید غذاهای مصنوعی پرداختیم که سال‌هاست در دنیا روی آن کار می‌شود و پیشتاز این صنعت اسرائیل هست. متاسفانه مدتی‌ست در ایران هم موفق به تولید آن شده‌اند و طولی نمی‌کشد که این مواد وارد سفره‌های ما شود‼️ 💠 امام صادق(ع) میفرمایند: «غذای دشمنانم را نخورید!»  💬حالا سوال مهم این است که: ما دوستان ائمه هستیم یا دشمنشان؟ 🔹️ به اندیشکده تصریف بپیوندید 🔹️ نه‌به‌طب‌و‌بهداشت‌و‌سبک‌زندگی‌سفارشی‌یهودیان‌WHOوتمام‌سازمانهای‌صهیونی 🦠@bioteroris🦠
5 قسمت پنجم از آلمان به کربلا سفر آخر در سال  1404 سفر اربعین و همسفری با خودم ✍صبح روز بعد،بعد از نماز دعا و قرآنی را که همیشه می‌خواندم خواندم. تلفنم را شارژ کردم، قرص مسکن دیسک کمرم را خوردم و وقتی کمی اثر کرد وسایلم را جمع کردم. از آقا دورادور خداحافظی کردم، گفتم: باز منو صدا کن، زود میام،  اون سر دنیا هم باشم میام، تو فقط صدام کن. در حیاط حرم یک پایگاه هلال‌احمر بود. رفتم تا دکتر پایم را ببیند. ژلوفن، کرم برای پا درد و باند کشی برای بستن پا داد. من از قبل سر مرز کرم برای درد گرفته بودم. رفتم داروخانه اما هیچ‌کدام از داروها را نگرفتم جز همان کرم. به دکتر نشان دادم، گفت:این و آن یکی مثل هم هستند. آن را هم بردم پس دادم. آمپول مسکن هم همان‌جا می‌زدند ولی من نزدم، چون کلاً با قرص و آمپول مخالفم. باور می‌کنید تا حالا حتی ژلوفن هم نخورده بودم؟ باند کشی را بستم و راه افتادم. از حرم با ماشین تا عمود یک آمدم و از آن‌جا پیاده‌روی را شروع کردم. درد پایم به خاطر مسکن یا هر چیز دیگری کم بود. خیلی خدا را شکر کردم.  خودم، بهم گفت دیگر از فکر پا بیرون بیا. حیف است این مسیر روحانی و پر از لذت را به خاطر درد از دست بدهی. تو تا اینجا با بیم و امید رسیدی، حالا نگذار دلت خالی شود. و با پا نمی‌خواهی پیاده‌روی کنی، با دلت برو. وقتی با دل بروی به اوج لذت می‌رسی. هیچ لذتی در دنیا مثل این شیرینی نیست. دلت را روانه کن. من هم خودم را جمع‌وجور کردم، کوله‌ام را کمی جابه‌جا کردم و موبایل را در جایی از کوله گذاشتم که اگر شلنگ آب گرفتند خیس نشود. حرکت را شروع کردم. مقداری که آمدم تازه متوجه شدم عجب آفتاب سوزنده‌ای است و من تا حالا توجه نکرده بودم. با خودم گفتم: هر جا خیلی داغ شد، برای اینکه موبایلم داغ نکند و اگر پام درد گرفت، کمی استراحت می‌کنم. سال گذشته همراه خودم پوشیه آورده بودم؛ نعمتی بزرگ بود. هر بار آن را خیس می‌کردم و روی صورتم می‌زدم. حتی وقتی از زیر شلنگ‌های آب رد می‌شدم، پوشیه را جلوی صورتم می‌گرفتم. همیشه ظرف آبی در دست داشتم تا پوشیه را خیس نگه دارم. نتیجه‌اش این شد که دیگر مثل سال‌های قبل خون‌دماغ نمی‌شدم؛ نه پارسال و نه امسال. حتی صورتم هم وقتی برمی‌گشتم، سیاه و سوخته نبود. جمعیت، دسته‌دسته و بی‌پایان در حرکت بود. زن و مرد و کودک، همه شانه‌به‌شانه، اما نگاه‌ها فقط رو به جلو. حیرت‌انگیز بود؛ در تمام مسیر حتی یک نگاه آلوده ندیدم. همه در عالمی دیگر بودند. برخی با ماشین و بلندگو مداحی پخش می‌کردند، انگار هیئتی آمده باشند. در مسیر، چیزی که بسیار زیاد بود بطری‌های کوچک آب بود که در وان‌های پر از یخ می‌گذاشتند و به زائران گرمازده می‌دادند. اما حقیقت این بود که دل‌ها از محبت همدیگر بیشتر از آب خنک می‌شد. در بعضی جاها دخترکان کوچک یا پسرهای خردسال با سینی‌های پر از لیوان آب مسابقه می‌دادند که زودتر آب را به زائران برسانند. همین‌طور که راه می‌رفتم، به آینده این مسیر فکر می‌کردم؛ آیا همیشه همین‌طور خاکی و ساده می‌ماند؟ یا مثل مشهد که سرسره آبی و سرگرمی‌های دنیوی اضافه کردند، آرام‌آرام حال و هوای معنوی مسیر را تغییر می‌دهند؟ چند سال پیش خوانده بودم که کویت می‌خواهد در مسیر شهر بازی بسازد. می‌دانستم دشمنان اجازه نمی‌دهند این صفا و سادگی همیشه باقی بماند. پرچم‌ها همه متنوع بودند؛ اما چیزی که برام درد آور بود نبود پرچم غزه بود😢 شاید فقط کمتر از یک درصد پرچم‌ها مربوط به غزه می‌شد.الان غزه تعین کننده حق و باطل است، دنیا باید اینو بدونه. در مسیر، ذهنم پر از فکرهای مختلف بود: آینده‌ی این راهپیمایی، اینکه سال دیگر چگونه بیایم، و اینکه آیا عمری باقی خواهد ماند یا نه. یک ماه قبل از آمدنم به کربلا، مدام احساس می‌کردم همین روزها می‌میرم. قبلاً فکر می‌کردم اگر بمیرم،کسی متوجه نمی‌شود؛شاید چند روز یا بیشتر طول بکشد. نگرانی‌ام همیشه درباره دو قرآن کوچکی بود که داشتم. دلم نمی‌خواست بعد از مرگم دور انداخته شوند.این بار تصمیم گرفتم آن‌ها را روی کمد کوتاه خانه بگذارم و به شوهرخواهرم بسپارم تا به یک مغازه‌دار عرب یا ترک بدهد.با همین فکر، از نگرانی همیشگی‌ام راحت شدم. اما وقتی از سفر برگشتم آلمان،دیگر آن حس را نداشتم. در مسیر راهپیمایی،به زائران خیلی خوب رسیدگی می‌کردند. حدود ساعت ده یا یازده، ناهار آماده بود.من از جایی فلافل بدون نان گرفتم و خوردم.همین‌طور که جلو می‌رفتیم، موکب‌های دیگر غذاهای متنوع‌تری می‌دادند. کسانی که فلافل گرفته بودند،نیم‌خورده‌ی آن را کنار می‌گذاشتند و از موکب دیگر غذای تازه می‌گرفتند. از این حرکت خیلی بدم میاد؛نه می‌شد چیزی گفت و نه مانعی گذاشت. بعضی‌ها حتی آشغال‌ها وغذای اضافه‌شان را پرت می‌کردند.این صحنه‌ها برایم آزاردهنده بود.چه خوب می‌شد اگرموکب‌دارها با هم هماهنگ می‌شدند و برای جلوگیری از اسراف غذایی فکری می‌کردند. @a_r_b_a_i_n
حسین ستوده4_5789903256910044241.mp3
زمان: حجم: 2.9M
روضه نمی‌خواهد زنی که بی پناه است حالا تصور کن که آن زن پا به ماه است یارالی ننه .. شهادت حضرت فاطمه (سلام الله علیها) از آلــــــــمان تا کــربـــــــلا https://eitaa.com/a_r_b_a_i_n