🎥 حسن روحانی اعتراف کرد که از همان ابتدا با آمریکا به دنبال مذاکره برجام دو و سه بودیم!
▪️هرچقدر که جلوتر میرویم، دسیسههای دولت روحانی برای امنیت کشور و محور مقاومت، آشکارتر میشود
سردار سلیمانی سال۹۷ در مورد مثلث برجام هشدار داد که سال بعد به شهادت رسید.
رد پای این ابر جاسوس در اکثر وقایع سالیان اخیر مشهود است
#محاکمه_روحانی_ظریف_مطالبه_ملی
9.7M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
🛑حمله مجری صداوسیما به عباس آخوندی!!
🌍 #انتشار_حداکثری_با_شما
4M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
زاکانی ثابت کرد می شود قیمتها را شکست وکالا را ارزانتر به دست مردم رساند.
براستی چرا اجازه نمی دهند قیمتها را کاهشی کند؟
🗣 حسین زبرجد
1.7M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
⭕️ اعترافات تکان دهنده حسن کلیدساز
میگه با اوباما بسته بودیم که اول برجام رو اجرا کنیم بعد بریم سراغ موشکها و بالستیک!
11.2M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
🎥 مستند کوتاه #تثبیت_ناتمام
🔹چرا رهبری فرمودند اگر دولت شهید رئیسی ادامه پیدا میکرد، غالب مشکلات اقتصادی حل میشد؟
هدایت شده از از غـربت آلمان تا آغـوش کـربلا
سفر کربلا را باید با دل رفت، نه با پا.
راهش خاکی است اما مقصدش آسمان.
هر که دلش حسینی شود، خودش زائر است، هرچند از دور نه در نقشه، که در دل باید جست.
راهش از عشق میگذرد، نه از مرز و بلیت.
از آلــــــــمان تا کــربـــــــلا
https://eitaa.com/a_r_b_a_i_n
آنتی بیـوتروریـسم
5 قسمت پنجم از آلمان به کربلا سفر آخر در سال 1404 سفر اربعین و همسفری با خودم و دلم ✍صبح روز بعد
قسمت ششم
از آلمان به کربلا سفر آخر در سال 1404
سفر اربعین و همسفری با خودم و دلم👇
هدایت شده از از غـربت آلمان تا آغـوش کـربلا
6
قسمت ششم
از آلمان به کربلا سفر آخر در سال 1404
سفر اربعین و همسفری با خودم
سالهای پیش با پرچم آلمان در راهپیمایی شرکت میکردم. در مسیر، خیلیها ازم سؤال میکردند. اما امسال تصمیم گرفتم پرچمهایم را کنار بگذارم و من، همسفر با خودم این سفر را بروم. با وضع پایم، اگر کسی بغیر از خودم باهام همراهم میشد، فقط پاسوز من میشد. مسیر را آرامآرام طی میکردم تا وقت نماز ظهر برسد. هر جا جای خلوت و تمیزی پیدا میکردم، نماز میخواندم و تا عصر همانجا استراحت میکردم. بعد دوباره به راه میافتادم.
در یکی از این استراحتگاههای کوچک که برای استراحت رفته بودم، دمپاییام را نمیدانم چه کسی برداشت. حدود یک ساعت نشستم که شاید کسی رفته باشد دستشویی یا حمام، اما خبری نشد. مجبور شدم کفش پیادهرویام را که بجای بند کش داشت پام کنم، به زحمت بپوشم و راه بیفتم. به امید اینکه دمپاییای مثل قبلیام پیدا کنم، اطراف را نگاه میکردم. در مسیر، دستفروشها چیزهای مختلف میفروختند: کفش، وسایل موبایل و ...
برام جالب بود که بعضی زنها با بچههای بیمار یا معلول گدایی میکردند، اما با بلندگو و صدای ضبطشده درخواست پول داشتند. یاد حرف یکی افتادم که میگفت: «مثل گدای سامره شده!» شاید منظورش همینها بود.
در همین فکرها بودم که سگی ولگرد را از دور دیدم. فقط همان سگ را نمیدیدم؛ انگار آینده را میدیدم روزی را که مثل سگهای ولگرد ایران، به گله تبدیل میشوند و اطراف موکبها پرسه میزنند. آخرش هم همیشه دلم به دعا ختم میشد.
در مسیر، یاد همه بودم. همیشه تمرکزم این بود که برای ظهور آقا امام زمان (عج) دعا کنم.
اول برای خود آقا دعا میکردم و ایشان را در ذهنم میدیدم که در حرکتاند، بعد برای رهبر عزیزم قدم برمیداشتم و پشت سرشان راه میافتادم.
(نمیدانستم دلم چقدر به ایشان وصل است تا وقتی جنگ دوازده روزه پیش آمد. بعد از سخنرانی اولشان که چند روزی خبری از ایشان نبود، بیقرار شدم. با خودم میگفتم نکند روزی بگویند نایب امام زمان عج هم مثل خود ایشان غایب شده... تنها کسی که میتوانستم این حرفها را بزنم پری، دوست دوران جنگ اهواز.. و دبیرستان بود. او دلداریام میداد، اما خودش هم گاهی حال من را داشت، دلش پر میزد.
در آن روزها تلفنهایم زود داغ میکردند، طوری که طبیعی نبود. هر که میگفتم، میگفت تلفنش همینطور است. احساس میکردم از تلفنها جاسوسی میشود. دو تا گوشی داشتم و مدام عوضشان میکردم. سایت رهبری را نگاه میکردم، موبایل از دستم نمیافتاد. شب تا خوابم میبرد و صبح که بیدار میشدم، اول سراغ اخبار میرفتم. هیچ وقت اینطور نشده بودم؛ دلم ناگهان هُری میریخت.
روزی در راه برگشت از کار، دیدم پری پیام دوم رهبر را برایم فرستاده. چه آرامشی گرفتم! اما چند روز بعد که دوباره خبری از ایشان نشد، بیقرار شدم. باز تنها کسی که میتوانستم با او حرف بزنم پری بود. شب عاشورا که پیام تازهشان آمد، آرام گرفتم. آن موقع بود که فهمیدم چقدر دوستشان دارم. گفته بودند برایشان دعا کنیم؛ من هم به نیت ایشان قدم برمیداشتم)
در مسیر یاد شهید...، فرمانده افتادم. آخرین عکسی که از پیکرش دیدم، بر خاک دراز کشیده بود، آرام و آسوده، انگار خوابیده است. به او گفتم: من در این دنیا بهجای تو و شهدا قدم برمیدارم، شما هم در آن دنیا برایم قدم بردارید.
برای شهید سید... هم دعا کردم، همان که در جبهههای جنگ ایران و عراق شهید شد.
نفهمیدم جسدش را کجا خاک کردند،لبنان، ایران یا جایی دیگر. یاد آخرین باری که عکسش را روی حجله دیدم افتادم.
به یاد شهید... حزب جمهوری، ۷۲ تن، و همهی آنها
به یادشان قدم برمیداشتم و ازشان خواستم، مثل گذشته که راهنمایم بودند، حالا هم مرا تنها نگذارند.
کی فکرش را میکرد که روزی راه کربلا باز شود و اینقدر آسان رفتوآمد کنیم؟ چه بسیار کسانی که در این راه مجروح یا شهید شدند. در مسیر به یاد همهشان بودم
شهیدان آشنا،
جانبازان، و شهیدان تازه مثل سلامی و حاجیزاده. چقدر حاجیزاده را دوست داشتم...
بعد به یاد پدر، مادر، مادربزرگها و همهی کسانی که گفتند برایشان دعا کنم افتادم. برای همه کسانی که در طول عمرم حتی یک سلام با آنها رد و بدل کردهام. همه و همه را روانه کردم دنبال آقا امام زمان (عج) و رهبر
امیدوارم ثوابش به همهشان برسد.
@a_r_b_a_i_n
هدایت شده از از غـربت آلمان تا آغـوش کـربلا
4_5776321011246964011.mp3
زمان:
حجم:
17.6M
حسرت میخورم
وقتی که آشوبم تُربَت میخورم ..
@a_r_b_a_i_n