"من همیشه در حالِ فرار بوده‌ام. فرار از آنچه که هستم، فرار از آنچه که باید باشم. هیچ‌چیز مرا به این دنیا متصل نمی‌کند. من به اندازه‌ی یک چمدانِ جا مانده در ایستگاه قطاری که دیگر هیچ مسافری ندارد، احساس تنهایی می‌کنم."

من برایِ شهره‍ایِ دلتنگی باران خواستم.