کاش یکی بود مثل آلبر کامو بیاد بهم بگه:
هر اتفاقی هم که بیفتد، فراموش نکن که آدمی در این جهان هست که همیشه و هر لحظه میتوانی پیش او برگردی.
اوج خفگی میدونی کجاست؟ همونجایی که کلی حرف داری برای گفتن و به شدت ناراحتی و خیلی چیزا رو اعصابت میرن ولی سکوت میکنی و به آخرین درجه ناراحتی میرسی و ترجیح میدی هیچی نگی و فقط یه گوشه بشینی ببینی چی میشه.