به این باور رسیدهام که چیزی را نمیتوانی جبران کنی و دوباره درست بگذاریاش سرجایش. حفرههای زندگیات همیشگی هستند. تو باید در اطرافش رشد کنی؛ مثل ریشههای درخت که از اطراف سیمان بیرون میزنند؛ باید خودت را از لابهلای شیارها بیرون بکشی.
اگر در سرنوشت شما نباشد ، حتی نمیتوانید او را در یک کوچه ی بن بست ملاقات کنید ...!
نمیدونم کی بود ، چیچی بود که یهو دوید تو زندگیم
با اون چشاش، آخ چشاش ، چشاش
چشاش بدبختم کرد آتیشم زد