هدایت شده از در نزدیکی پیتزا فروشی🍕(شعبه ی مریخ)
مهم نیست چقدر بخوابم ، من باز هم خوابم میاد
یه فانتزی تو ذهنم اینه که هرکسی توی کشوری زاده شده که قبل از زندگیش به جایی شبیه به اون علاقه داشته. هست دیگه، وقتی یه کتاب خاصی رو میخونیم خیلی وقتا دلمون میخواد وارد دنیاش بشیم، البته بدون توجه به هیچ چیز.
شاید ما هم از بین داستان ها، از داستان ایران خوشمون اومده، فکر کردیم حتی اگه بمیریم هم اشکال نداره چون دوباره به همینجا برمیگردیم. نمیدونستیم قراره زندگی رو با احساسات قاطی کنیم و به همه دل ببندیم، و کلی زجر بکشیم. و حتی از مرگ که به نوعی بازگشت ما به سوی خداست بترسیم. قبلا خیلی درموردش خیال پردازی میکردم.
ولی خب، نود و نه درصد مطمئنم هرگز همچین نیست. ولی باز فکر کردن درموردش جالبه.
هدایت شده از نعنآع ࣫͝