گویند مرگ سخت بود، راست گفته‌اند سخت است لیک، سخت‌تر از انتظار نیست

بیاید بنویسیم.. از شجاعت و دلاوری کسانی که چندی پیش در میان کوچه خیابان‌ها فحش می‌خوردند و لگد مال می‌شدند.. و اما حالا؛ در سخت‌ترین نقاط و مکان‌های ایران از جان گذشته‌اند برای همانانی که فحششان میدادند.. عادت علی دوستان است، دلشان تاب نمی‌آورد.. این است حُب علی!

آدمی به مرور آرام می‌گیرد, بزرگ می‌شود، ‌بالغ می‌شود، و پای اشتباهاتش می‌ایستد! ‌گذشته‌اش را قبول می‌کند، نادیده‌اش نمی‌گیرد! ‌می‌فهمد که زندگی یک موهبت است، یک غنیمت است، ‌یک نعمت است، و نباید آن را فدای آدم‌های بی‌مقدار کرد! ‌اصلا از یک جایی به بعد حال آدم خودش خوب می‌شود..؛

این وطن چیست که فکرش نرود از سر ما ، کاش دردش بخورد فرق سر دشمن ما .

مرگ ِ سرخ؛ بهتر از زندگی ِذلت‌بار است . ما تا آخرین نفس در برابر دشمن خواهیم ایستاد . شهید‌آوینی

شهید، آن واژه ای است که مرگ را از معنا تهی می کند و حیات را در بلند ترین قله‌ی جاودانگی معنا میبخشد. شهادت، لحظه ای است که انسان از تنگنای خاک عبور می کند و در افق بیکران حقیقت به ابدیت می پیوندد.