ما روضه رقیـه (سلام الله علیها) شنیدیم و زنده ایم هنوز
مارا به سخـت جـانی خود این گمـان نبود
زبان حال رقیه
کنار سر پدر زمزمه میکرد:
«پدرجان، بعد از تو غریبی و بیکسی امانم را بریده. کاش فدایت میشدم. کاش پیش از این کور شده بودم و تو را اینگونه نمیدیدم.»
ریاض القدس، ج۲، ص۳۲۳