. بی توجهی، درخواست رفتن است؛ اما به روشی دردناک و بسیار قبیح. - محمود درویش 𝒷𝓁𝓊𝑒𝓃𝒾𝑔𝒽𝓉

. کرده است چنین امر به او قبله عالم بر شیخ پس از این‌که رساندی تو سلامم گو مرد خدا! پیرِ هنر، دست مریزاد معمار کرمخانه‌ی ما، خانه‌ات آباد در خانه‌ی امید تو در فکر طلسمی ما کار نداریم که آمد به چه اسمی بسپار حرم‌ را به طلسمِ کرم ما بگذار بیایند همه در حرم ما ای‌شیخ بِدان ما پدر هر بد و خوبیم ما طایفه ذاتا همه ستار العیوبیم ما چشم به راهیم‌ گنه‌کار بیاید با هر چه که آورده، خریدار بیاید باید به حرم پاک شود زائر ما تا گیرد صله‌ی تذکره‌ی کرببلا را - محمدحسین رحیمیان 𝒷𝓁𝓊𝑒𝓃𝒾𝑔𝒽𝓉

. در را محكم نبند! قلبى كه به دنبالت می‌دود، بيشتر وقت‌ها چون كودكى با انگشت‌هاى خونين، به من باز می‌گردد. - عبدالمنعم‌ عامر 𝒷𝓁𝓊𝑒𝓃𝒾𝑔𝒽𝓉

. ای پادشَهِ خوبان! داد از غمِ تنهایی دل بی تو به جان آمد، وقت است که بازآیی - حافظ 𝒷𝓁𝓊𝑒𝓃𝒾𝑔𝒽𝓉

. از بَهرِ دفعِ غم به کسی گر بری پناه هم غم به جای ماند و هم آبرو رود - جلال‌الدین همایی 𝒷𝓁𝓊𝑒𝓃𝒾𝑔𝒽𝓉

. از این‌که زنی دیوانه‌وار با تو بحث می‌کند خوشحال باش. دنیای زن‌ها متفاوت و مرموز است. زن اگر سکوت کرد بدان سکوتش پایان توست. - هوشنگ ابتهاج 𝒷𝓁𝓊𝑒𝓃𝒾𝑔𝒽𝓉

. و شعر، آخرین شفای اندوه آدمی. ـ سیدعلی‌ صالحی 𝒷𝓁𝓊𝑒𝓃𝒾𝑔𝒽𝓉

. این‌قدر پشتِ هم بدِ ما را مگو به خلق بینِ کنایه‌ها نفسی! استراحتی! - نفیسه‌سادات موسوی 𝒷𝓁𝓊𝑒𝓃𝒾𝑔𝒽𝓉

. آن قرصِ مُسکنی که در دست شب است این مردمِ ساده ماه می‌خوانندش - حسن شوهانی 𝒷𝓁𝓊𝑒𝓃𝒾𝑔𝒽𝓉

. از روز من و بخت من ای‌ دوست چه پرسی؟ بی ‌روی تو و موی تو این تیره شد آن تار! - قاآنی 𝒷𝓁𝓊𝑒𝓃𝒾𝑔𝒽𝓉

. برای تو چه بگویم؟ بگویم زخمم آن‌قدر عمیق شده که می‌توان در آن درختی کاشت؟ بگویم غمگینم و مرگ‌‌ کاری نمی‌کند؟! - غلامرضا بروسان 𝒷𝓁𝓊𝑒𝓃𝒾𝑔𝒽𝓉