. همان بهتر که مشت از گوهرِ دریا تُهی باشد چه بسیار و چه کم، هر قدر بردارم پشیمانم - حسین زحمتکش 𝒷𝓁𝓊𝑒𝓃𝒾𝑔𝒽𝓉

. بر ساقه‌های سوخته از زخم رعد و برق رنگین‌کمان چه فایده؟ باران چه فایده؟ - حامد عسکری 𝒷𝓁𝓊𝑒𝓃𝒾𝑔𝒽𝓉

. تو زیباترین حزن من بودی. عزیزترین زخمم بودی. و این که با افعال گذشته از تو یاد می‌کنم، غم‌انگیزترین شکل انقراض است که برگزیده‌ام. - حمید سلیمی 𝒷𝓁𝓊𝑒𝓃𝒾𝑔𝒽𝓉

. کارم چو زلف یار پریشان و درهم‌ است - سعدی 𝒷𝓁𝓊𝑒𝓃𝒾𝑔𝒽𝓉

. تو را بخشیدم آن روزی که از من رد شدی، آری که پُل‌ها خوب می‌فهمند معنای گذشتن را - حسین زحمتکش 𝒷𝓁𝓊𝑒𝓃𝒾𝑔𝒽𝓉

. ما را از مرگ می‌ترسانند، انگار که ما زنده‌ایم! - احمد شاملو 𝒷𝓁𝓊𝑒𝓃𝒾𝑔𝒽𝓉

‌. جهان را سیرت و آیین چنین است ای مسلمانان که مردانِ حقیقـت را در این عالم دُژَم بیـنی - سنایی 𝒷𝓁𝓊𝑒𝓃𝒾𝑔𝒽𝓉

. تنها من نیستم که در این خانه غریبم؛ خانه نیز در غربت یک محله، محله در غربت شهر، شهر در غربت یک سرزمین، سرزمین در غربت جهان و جهان نیز در چرخه‌ی زمانه غریب است. - شیرکو بیکس 𝒷𝓁𝓊𝑒𝓃𝒾𝑔𝒽𝓉

. آواز تیشه امشب از بیستون نیامد گویا به خواب شیرین، فرهاد رفته باشد -حزین لاهیجی 𝒷𝓁𝓊𝑒𝓃𝒾𝑔𝒽𝓉

. شوربختی بین که با این سینه‌ی پر زخم و داغ رو به هر جانب که می‌آرم نمکدان چیده است - صائب تبریزی 𝒷𝓁𝓊𝑒𝓃𝒾𝑔𝒽𝓉

. کسی که به خودش دروغ می‌گوید و به آن گوش می‌سپارد، به چنان بن‌بستی می‌رسد که حقیقت درون و پیرامونش را از هم تمیز نمی‌دهد، و این‌گونه احترام به خود و دیگران را از دست می‌دهد و با نداشتن احترام، دست از محبت می‌کشد. آدمی که به خود دروغ می‌گوید، بسیار آسان‌تر از دیگران مورد اهانت قرار می‌گیرد. –برادران کارامازوف– #برشی_از_کتاب 𝒷𝓁𝓊𝑒𝓃𝒾𝑔𝒽𝓉