. ای ساربان! آهسته رو کآرام جانم می‌رود وآن دل که با خود داشتم، با دل‌سِتانم می‌رود من مانده‌ام مهجور از او، بیچاره و رنجور از او گویی که نیشی دور از او، در استخوانم می‌رود در رفتن جان از بدن، گویند هر نوعی سخن من خود به چشم خویشتن، دیدم که جانم می‌رود - سعدی 𝒷𝓁𝓊𝑒𝓃𝒾𝑔𝒽𝓉

. لحظه‌ی تشییع من از دور بویت می‌رسید تا دو ساعت بعد مرگم همچنان جان داشتم - کاظم بهمنی 𝒷𝓁𝓊𝑒𝓃𝒾𝑔𝒽𝓉

. غم، ناشی از هوش است. هرچه بيشتر برخى چيزها را درک کنی، بیشتر آرزو میکنی که ای کاش هرگز آن ها را نفهمیده بودی! - چارلز بوکوفسکی 𝒷𝓁𝓊𝑒𝓃𝒾𝑔𝒽𝓉

. چندی‌ست که سردم شده دور از دم گرمت بر گردنم از بوسه مگر شال ببافی - علیرضا بدیع 𝒷𝓁𝓊𝑒𝓃𝒾𝑔𝒽𝓉

. منم و معجزه‌یِ بی‌‌تو نفس داشتنم - سید شهرام علیزاده 𝒷𝓁𝓊𝑒𝓃𝒾𝑔𝒽𝓉

. تو با این مردم کوته نظر در چاه کنعانی به مصر آ تا پدید آیند یوسف را خریداران - سعدی 𝒷𝓁𝓊𝑒𝓃𝒾𝑔𝒽𝓉

. زندگی، آی زندگی! عنکبوت سیری را می‌مانی که به یمن عادت دیرینه، پروانه‌های بی‌دلیل را در نور وسوسه تور می‌کنی زین روست به یقین که آسمان و زمین از غبار رنگ این همه بال رنگین است و چه غمی دارد معصومیت این همه رنج ناهم‌آهنگ! - حسین پناهی 𝒷𝓁𝓊𝑒𝓃𝒾𝑔𝒽𝓉

. خدا کند که تو را از بلا نگه دارد ‌همان خدا که مرا مبتلای چشم تو کرد -سید تقی سیدی 𝒷𝓁𝓊𝑒𝓃𝒾𝑔𝒽𝓉

. مرا قیاس مکن با خودت که من هرگز به اسم عشق به تنهایی‌ات نیفزودم - فاضل نظری 𝒷𝓁𝓊𝑒𝓃𝒾𝑔𝒽𝓉

. بعضی‌ها فارغ از آب‌وهوا، آسمان را دوست می‌دارند. شاید روزی کسی را یافتی که تو را همین‌طور دوست بدارد. - احمد خالد توفیق 𝒷𝓁𝓊𝑒𝓃𝒾𝑔𝒽𝓉

. به سرو گفت کسی: میوه‌ای نمی‌آری؟ جواب داد که آزادگان تهی دست‌اند - سعدی 𝒷𝓁𝓊𝑒𝓃𝒾𝑔𝒽𝓉