.
افسوس من مردهام
و شب هنوز هم
گویی ادامهی همان شب بیهودهست!
آیا شما که صورتتان را
در سایهی نقاب غمانگیز زندگی
مخفی نمودهاید،
گاهی به این حقیقت یأسآور اندیشه میکنید
که زندههای امروزی
چیزی به جز تفالهی یک زنده نیستند؟
گویی که
کودکی در اولین تبسّم خود
پیر گشته است
- فروغ فرخزاد
𝒷𝓁𝓊𝑒𝓃𝒾𝑔𝒽𝓉
.
شبها طولانیتر از همیشه بودن.
فکر میکردم این فقط یه توهمه ولی بعد فهمیدم زمان، وقتی تنها باشی، کش میاد، مثل تاریکی! و هرچی بیشتر ادامه پیدا کنه، کمتر مطمئن میشی که واقعاً زندهای.
–کافکا در کرانه– #برشی_از_کتاب
𝒷𝓁𝓊𝑒𝓃𝒾𝑔𝒽𝓉