به قول سعدی:
خوردیم زخمها که نه خون آمد و نه آه
وه این چه نیش بود که تا استخوان برفت...
تعداد مژههایت را میدانم؛
اونجا که وحشی بافقی میگه:
غَلط اَست هَر کِه گویَد کِه بِه دِل رَه اَست دِل را
دِلِ مَن زِ غُصه خون شُد، دِلِ او خَبر نَدارَد