این متن از جبران خلیل جبران رو
برای آدمِ امن زندگیتون بفرستین:
"ای كاش..
می‌توانستم بگويم؛ 
كه با من چه میكنی
تو جانی در جانم می‌آفرينی؛
تو تنها سببی هستی كه به خاطر آن
روزهای بيشتر، شب‌های بيشتر
و سهم بيشتری از زندگی میخواهم
تو به من اطمينان میدهی
كه فردايی وجود دارد..."

چنین خوب چرایی؟!