گاهی هم آدم‌هایی بدون استعدادهای ویژه، به جایگاه‌های بالایی می‌رسند و موفقیت‌های بزرگی کسب می‌کنند و این رسیدن و داشتن؛ بخاطر قلب صاف و زلالی‌ست که دارند و حسادتی که ندارند و بدی که نمی‌خواهند و مناعت طبعی که به خرج می‌دهند.
ما نمی‌دانیم میان خدا و آدم‌های دنیا چه می‌گذرد و خدا در یک انسان چه چیزهایی دیده و به کدامین رنج و گذشت و بزرگواریِ او پاسخ داده، ما فقط نمودها و نتایج را می‌بینیم و با وسعت دیدِ محدود و آگاهیِ اندکی که از سرگذشت و جهانِ یک آدم داریم، قضاوتش می‌کنیم!
ما نمی‌دانیم، ما هیچ چیز نمی‌دانیم...!