«اون کامل نبود. شاهزادهی جذاب قصهها و از اینجور چیزها هم نبود. گاهی سعی میکرد شبیه آنها باشد ، اما وقتی از این چیزها دور میشد و خودش بود ، بیشتر دوستش داشتم.»
تاحالا به سیمای گیتار نگاه کردی؟
اولش که وصلشون میکنی، تازه اون وقتی کوک بشن صدایی دارن که روحت و روشن میکنن ..
ولی اگه ینفر وابسته ی سیمهای قبلیش باشه چی؟
اگه نتونه بدون سیمای قبلیش گیتار بزنه چی؟
آدما هم مثل سیمای گیتارن.
ممکنه یهو وسط نواختن موسیقی زندگی توانشون و از دست بدن،
من بدون تو گیتاریم که به سیمای قبلیش عادت کرده ..
بدون تو من یه الحمبرای کهنه ام که قراره گوشه ی اتاق خونه اش بپوسه .
