نمي گم بعد تو نابود شدم، نه! مثل اين بود كه به كارخونه بازيافت فرستاده شم و مرحله هاي بازيافتي پشت سرهم واسم اتفاق بيفتن؛ له شدم، عذاب كشيدم، سوختم، سرد شدم، شكل جديد به خودم گرفتم و بعد يه آدم ديگه شدم! نمي گم بعد تو نابود شدم، اما..ديگه اون مني كه عاشق تو بود رو به خاطر نميارم. ميدوني؟ درواقع من اونقدر تو فراموش كردنت درد كشيدم كه دوست داشتنت رو از ياد بردم!((: @borhan_0

هروقت با بقیه فرق داشتی بیا. من حوصله‌ آدمای تکراری رو ندارم. @borhan_0

دلتنگی درمان قطعی ندارد تنها باید به قرص ماه نگاه کرد و درد را کاهش داد. @borhan_0

@Zolfaghar_0 همسایه ها کمک میکنید ذوالفقار 50 تا بشه؟!

به سلامتی دریا که اسمش دخترونس ولی کارش مردونس هرکی از هدش بگزره غرغش میکنه. @borhan_0

ممنونم که امدید!

یه ضرب المَثَل روسی میگه : "بشکه‌ی خالی ،بلندترین صدا رو ایجاد میکنه" تفسیرش اینه که هیاهو و ادعای زیاد نشانه‌ی خالی بودنه ! حکایت خیلیاست... @borhan_0

رو گ‍‌ونه هام باید یه تابلو که روش نوشته ″خ‍‌ط‍‌ر ری‍‌زش اشک″ ب‍‌زنم. @borhan_0

از گوش دادن به یه مشت حرف دروغ لذت می‌برم، وقتی‌که حقیقت رو می‌دونم. @borhan_0

انتقام توی برنامه های من نیست. تو خودت خودتو به گند می‌کشی . @borhan_0

واژه ی عجیبیست.... "لیاقت" را میگویم گاهی من ندارم گاهی تو نداری و گاهی نایاب میشود لابلایِ تمامِ آدمهای شهر... گاهی در اوجِ خوشی، آنجا که زمین و آسمان هم برایمان میرقصند آنجا که ستاره ها به یُمنِ خوش بودنمان، چشمک میزنند پشتِ پا میزنیم به خوشبختی مان... تمامِ تلاشمان را میکنیم، تا بی لیاقتیمان را ثابت کنیم به زمین و زمان که ما ظرفیتمان همین است که ما یک عُمر میدویم به سمتِ خوشبختی، اما همین که سراغمان آمد، پشتمان را میکنیم و محلش نمیگذاریم محلش نمیگذاریم تا سالها بعد، از لابلای دفترِ خاطراتمان بیرون بیاوریمش و سطر سطر آن روزها را، با یک ای کاش شروع میکنیم ای کاش عاقل بودم ای کاش عاقل بودم همیشه نداشتنِ لیاقت، سهمِ آدمهای اطرافمان نیست، گاهی خودمان، میشویم نالایق ترین آدمِ روی زمین... همان جا که خوشبختی برایمان دست تکان میدهد و ما، عینِ خیالمان نیست که نیست... @borhan_0