من هر روز وقتی چشمانم را باز می کنم، ازت تشکر می کنم برای قلبی که به من سپردی.
هنوز پشیمانم از اینکه چرا هنگامِ وداع،
بوسه های بیشتری روی ترقوه ات نزدم.
من هنوز مثل همیشه، ساعت ها به یک نقطه خیره می شوم و حواس پنج گانه ات را لمس می کنم.
من هنوز وقتی اسم برف به میان می آید.
یاد آن روز میفتم که برای اولین بار با هم زیر برف قدم زدیم.
روزی که با دست های یخ زده ات برف ها را نشانم می دادی و می گفتی: \برف هارو ببین دلبر. انگار همشون از یه الماسن...
@borhan_0
هدایت شده از مونوفوبیا !-
وقتی ازم میپرسن بین کسی که دوسِت داره و کسی که دوسِش داری کدومو انتخاب میکنی.یکم این پا و اون پا میکنم و با بیمیلی میگم کسی که دوسِش دارم،ولی هم من میدونم و هم بقیه که بودن با آدمی که دوسِش داری و دوسِت نداره مرگه، موندن با کسی که دوسِت داره و دوسِش نداری هم مرگه...
بین مَرگ و مَرگ نباید دنبالِ زندگی گشت!