از آدم‌هایی که بی‌دلیل باهات سرد و بی‌روح میشن بدم میاد؛ شاید به‌خاطر همینم بود که علاقه‌مو به تو هم از دست دادم. شاید چون با این کارت، مجبورم کردی توی خودم دنبال عیب و ایراد بگردم. باعث شدی شب‌ها تا صبح فکر کنم و با اشک و گریه خودمو زشت، دوست‌نداشتنی و احمق خطاب کنم، و همه این‌ها درحالی بود که تو صرفا یه آدم جدید پیدا کرده بودی و من مثل همیشه جایگزین شده بودم. مشکل من نبودم، مشکل تو بودی و این رفتار تو باعث شد نتونم هیچوقت مثل قبل خودمو دوست داشته باشم.

بهم پیام بده، یهویی زنگ بزن، حالمو بپرس، بی‌مقدمه برام روزتو تعریف کن، منو از خودت باخبر کن، ویسای طولانی بهم بده، ویدیومسیج از خودت بفرست، غر بزن، حتی اگه حرفی واسه گفتن نداری، حتی اگه میخوای با کل دنیا قهر کنی. فقط بزار بدونم که هستی، بزار بدونم که هنوزم پیشمی، بزار بدونم که تو رو هم از دست ندادم.

زیاد به این فکر می‌کنم چرا دوستم نداشتی و اگر دوستم می‌داشتی چی می‌شد.

I still remember the kisses you gave.

Never tired of loving you.

:))))

دوستم‌ داشتی، ولی بلد نبودی ابرازش کنی. بهم اهمیت می‌دادی، ولی هیچوقت نشونش نمی‌دادی. بهم توجه می‌کردی، ولی هیچوقت نمیخواستی با تمام وجود احساسش کنم. تو همیشه بودی، ولی درواقع هیچ‌وقت نبودی.

من اومدم 'ما' شم با تو.

گربه میبینم یاد تو میفتم