داشتم از دلتنگی‌های شبانه‌ام برایش می‌گفتم؛ گفت بیا بحث را عوض کنیم بوسیدمش.

درود بر تو. تاسیان صحبت می‌کنه، بدون هیچ مقدمه‌ای یک پست از خونه‌ی من که به دلتون نشست به همراه این پست رو فور کنید، و نامه‌ای که بهش نیاز داری "از طرف مستمع ناله و غمامون" (خدامون) تقدیمت می‌کنم. ببینم چنل‌های فاخرتون رو؟ لطفا تا زمانی که گفتم پاک نکنید پستو، صندوقچه‌ی تگ.

برنامه محفل هر قسمت از آقای امام رضا میگه، چرا حواستون به ا‌ونایی که با دلتنگی دست و پنجه نرم می‌کنن نیست؟