دلیل پنهون کردن دغدغه و درد و فکرایی که درگیرشون شدم اینه که عادت کردم تنهایی از پس همشون بربیام

سلامتی پدر که ساقی نبود ولی برامون عرق ریخت

سلامتیِ اونایی که زمین خوردن ولی خم نشدن.

سلامتیِ مادر که پناهِ همه بود جز خودش.

روز پسر رو به تموم پسرایی که غماشون رو پنهون کردن و ادامه دادند و زحمت کشیدن تبریک میگم

گر بیایی دهمت جان ور نیایی کُشدم غم من که بایست بمیرم چه بیایی چه نیایی - سعدی

بی اعصاب ترین نسخه من نسخه ای هست که کم خوابیده

کسی که شادی زندگیش کم باشد آسایش او در مردن است -علی(ع)

اغلب مسائل به سادگی پاسخ داده می‌شوند اما ما عادت کرده ای که هرچیزی را از راه سخت آن پاسخ دهیم

مهر وطن در دل افروختیم به هیچ دیاری وطن نفروختیم»

چه برانی چه بخوانی چه به اوجم برسانی چه به خاکم بکشانی نه من آنم که برنجم نه تو آنی که برانی.. نه من آنم که ز فیض نگهت چشم بپوشم نه تو آنی که گدا را ننوازی به نگاهی در اگر باز نگردد نروم باز به جایی پشت دیوار نشینم چو گدا بر سر راهی چه بخواهی چه نخواهی باز کن در که جز این خانه مرا نیست پناهی...

سلامتیِ پسرایی که مردونه سکوت کردن،مردونه ساختن،مردونه موندن.