ندانی که ایران نشست من است جهان سر به سر زیر دست مناست  هنر نزد ایرانیان است و  بس  ندادند شیر ژیان را به کس  همه یکدلانند یـزدان شناس  بـه نیکی ندارند از بد هراس  دریغ است ایران که ویران شود  کنام پلنگان و شیران شود  چو ایران نباشد تن من مباد  در این بوم و بر زنده یک تن مباد  همه روی  یکسر  بجنگ  آوریم  جهان بر بداندیش تنگ آوریم  همه سر به سر تن به کشتن دهیم از آن به که کشـور به دشمن دهیم

الان فقط فردوسی دارم

زیبا

امروز هم با صدای انفجار بیدار شدم

امریکای کثافت