عاح که در خانه خود ویرانه ام

خسته ام من هم از این بار گرانی که منم...!

دلم میخواد اینجارو راه بندازم، سر و سامون بدم. عضواشو بالا ببرم... متنامو بنویسم... کلمات رو به رقص در بیارم... ولی... نمیدونم چرا... نمیشه. احساس میکنم غریب ترینم تو همه جا،هیچ چیز نیستم و قرار نیست چیزی هم باشم.حس میکنم به هرکاری دست بزنم خراب میشه... کلمات نمیتونن توصیفم کنن اصلا یه حال عجیبیه:)

دلم واسه موهام تنگه