eitaa logo
و اما جنگ.
44 دنبال‌کننده
74 عکس
20 ویدیو
0 فایل
قطعا سننتصر.
مشاهده در ایتا
دانلود
و اما جنگ.
📖 پاسخ صمیمانۀ رهبر معظّم انقلاب به نامۀ دانش‌آموز ده‌ساله 🗒چندی پیش، علیرضا بخشی ایرج، دانش‌آموز د
خوشبحالت علیرضا بخشی. من اگر اون نامه قرار بود به دستم برسه، قبلش سکته کرده بودم از خوشحالی.🥲💔
یه کوکو اِ جدید و من دراوردی دارم میپزم. خیلی خوب شده💔
وااااااااای چقدر خوشمزه شدهعهههههههههبهتیخسنرتبهسذزخزخذپبتسازذ
جنگ از آنچه که فکر میکنیم هم به ما نزدیک تر است.
علی وقتی با من قهره
علی وقتی با من آشتی کرده گفت پرچم آمریکا رو دستم نمیخوام بگیرم. گفتم بذار داداش بیاد، با پاک کن داداش پاکش میکنیم. گفت آتیشش بزن.😎
کت چیریکیم گم شده.💔 جایی دیدینش؟💔
صدایِ بارشِ صبحگاهیِ باران، خواب را از سرم برده است. لیکن هشت کلاس دارم و دیشب دیر خوابیدم. مامان هم تاکید دارد بدون صبحانه خوردن، از خانه بیرون نروم. هوا سرد است و هنوز بخاری روشن نشده است. طوری داخل پتو دراز کشیده ام که گویی کیسه خواب است. بالشتم کوتاه و کوچک بود، کتف راستم درد گرفته است. دیشب با طاها مچ انداختم و آنجا هم کتف و مچم آسیب دید. خداراشکر که طاها دست بزن ندارد، وگرنه اگر با آن زور و بازو بخواهد مرا بزند، قطعا مثل پرِ یک قو که لایِ دندان ببری گیر کرده است، پر پر میشدم. الحمدلله که طاها مودب است، وقتی دعواش میکنم تنها اخم میکند و سرش را پایین میاندازد. یا به دفاع از خودش حرف میزند. یکی دوباری هم که حسابی عصبانی بودم و با دست به بازو یا شانه اش زده ام، فقط رو از من برگردانده و تهش به مادرش گفته: خاله فاطمه بده. الحمدالله که او پدری داشته که بهش یاد داده با خانم ها نبایست تندی کرد مخصوصا با مامان و خاله فاطمه. اما علی. او یک ورژن از من است. چه صورتاً و‌ چه سیرتاً. مثلا قبل از اینکه کسی باهاش دعوا کند او دعوا میگیرد. انقدر حساس است که بخاطر اشتباهش عذرخواهی نمیکند، گریه میکند و ناراحت میشود از دیگران که چرا اشتباه کرده است. باید نازش را حسابی کشید و نوازشش کرد تا از ناراحتی اش کم شود. هنوز پنج سالش است ولی انقدری باهوش است که گاهی وقت ها پر هایمان از کار هاش میریزد. علی میزند، با مشت، با آن مشتِ کوچکِ سنگینش. یا اگر خیلی دیگر اوضاع تاریک شود برایش، با یک وسیله ای که میداند اگر بزند، چیزی از خاله فاطمه باقی نمی‌ماند. اما در آخر وقتی سرش را چسبانده است به قفسه ی سینه ام تا صدای قلبم را گوش دهد و من حسابی بوسش کنم و دلجویی ازش، ارام میشود. کمی چشم هام را ببندم تا شاید خوابم برد، زیرِ داخلیِ پلک هام درد میکند. خدا کند از کلاس جا نمانم.
یه کارواش رایگان برای ماشین های قم خدا هدیه دادن!
بسم الله ما کمی از خونِ ریخته شده یِ قلبترینِ خانواده را داریم. خونی که در بلندی هایِ تل قرین در نزدیکی جولانِ اشغالی ریخته شده است. میرزا مهدی این چفیه یِ سبز که بابا براش از کربلا آورده بود را دور گردنش می‌انداخته. آن روز هم مهدی این چفیه دور گردنش بوده است. به دریده شدنِ پارچه توسط گلوله نگاه کنید، بعد به ردِ خون. بعد هم مطمئنم هیچ دردی نکشیده است و اتفاقا با شوق گلوله ها را قبول کرده است، از سرِ ذوقی که قرار است امامش را ببیند و من یقین دارم که سرش را به دامن گرفته اند. صورتِ خضاب شده به خونش را نوازش کرده اند و آن لبخندِ اخرش هم گویایِ به مراد رسیدنش است. با مهدی: دلم برایت تنگ شده است. بیشتر از آنچیزی که فکر کنی. دلم حتی برایِ جایِ گلوله های تنت هم تنگ شده. لبخند، دست هات، چشم هات، ساق پاهات، بازوهات، وضو گرفتن هات، ناخن هات، حرف زدنت، محاسنت، موهات، خون مردگیِ قفسه ی سینت بعد از سینه زنی، ابروهای پر پشتت، دندان هات، اذیت کردن هات و محبت هات که... بماند؛ برای آن ها دلی دیگر نمانده که بخواهد تنگ شود، آب شده است برای یک بار دیگر تو را بغل کردن.