گاهی که در تنهایی جلوی در مینشینم، ناخداگاه به این فکر میکنم که در باز میشود و صدایم میکنی: فاطمه ناناز و میایی داخل.
و من از همین جا به سمتت پرواز میکنم، بغلم میکنی و همان لحظه گریه امانم را بریده است.
من اینجا روی مبل نشسته ام و خودم و خودت را میبینم که از آغوشت بیرون نمیایم.
ازت میپرسم: مهدی تو مگه شهید نشده بودی؟
تو میخندی.
و من بوست میکنم.
میدانم که شهید شده ای، میدانم که یازده سالی هست که شب ها دیگر کسی منتظر نمیماند من خوابم ببرد تا از تنهایی نترسم.
میدانم که مهدیِ من شهید شده است.
و در تمامِ لحظاتی که یادت، یک لحظه خواستنت روح را از تنم جدا میکند؛ خوشحالم.
خوشحال از اینکه تو شهید شده ای و چه چیزی بالا تر این؟
مهم تویی که به خواسته است رسیدی عزیزِ دلم. مهم تویی که شهادتت شباهت هایی با خانم صدیقه یِ کبری سلام الله علیها دارد.
حالا هم ایام فاطمیه است، روضه هایِ مامان شروع شده است و من میدانم که بیشتر از هر وقت دیگری در خانه هستی و کار های روضه را خودت انجام میدهی.
میدانم که این روضه ها، روضه ی توست و تو هنوز هم نوکریِ مادرِ پهلو شکسته را میکنی.
نوکر بهشت هم برود باز نوکر است.
برایِ مهدیِ همیشه خندانم نوشتم، برایِ مهدیِ شهید شده ی در فاطمیه.
برایم دعا کن تا مثل تو شهید شوم، نمانم و بمیرم.💔
و در آخر، جان و سلام من بر حضرتِ مهدی روحی و ارواح من سواه فداه، که روزی اگر خدا منت بر ما گذارد؛ خواهیم دیدش.
و سلام بر مجاهدِ آخر الزمان، امام سید مجتبی خامنه ای که خدا حفظش کند، خدا حفظش کند و خدا حفظش کند.
چون شمعِ سحرگاه ، مرا كُشتهٔ خود کن
حیف است که گریان تو سر داشته باشد
#شهادت_حضرت_زهرا
#فاطمیه
یکی از اون بچه گربه هامون افتاده توی حیاط.
دو ساعتِ داره میو میو میکنه.
بارها رفتم نجاتش بدم.
نشد.
فرار میکنه.
حرف زدم باهاش ولی نیومد.💔
رفتم آخر کاری یه پتو مثل لونه براش درست کردم که یه وقت اگر سردشه یا میخواد بغل مادر براش کمی تداعی بشه بره اونجا.💔