وقتی یه نفرو خیلی دوست داری یا بهتر بگم عاشقشی طبیعیه که بودنش بهت آرامش بده

اما یه تفاوتی هست

آرامش گرفتن از یک نفر با وابسته شدن به یک نفر برای زنده موندن از نظر احساسی فرق داره

یا به اصطلاح میشه گفت تو حالت دوم اون آدم رو پناهگاه احساسی خودت قرار دادی

حالت سالمش اینطوریه که

من زندگی خودمو دارم دوستام خانوادم کارم علایقم هدف هام و ...

اما وقتی پیش توام دنیا قشنگ تر میشه

تو آرامشم رو بیشتر میکنی نه اینکه تنها دلیل آرامشم باشی

اگه امروز سرت شلوغ بود ناراحت میشم ولی دنیا روی سرم خراب نمیشه

حالا حالت نا سالمش چطوریه حاجی

اینجا کم کم همه چیز به دوش یه نفر میوفته

آدم با خودش میگه فقط اون حالمو خوب میکنه فقط اون میفهمتم فقط اون باعث میشه بخندم اگه جواب نده انگار دنیا به آخر رسیده 😂💔 اگه ناراحت باشه منم حق ندارم خوشحال باشم