یا به اصطلاح میشه گفت تو حالت دوم اون آدم رو پناهگاه احساسی خودت قرار دادی

حالت سالمش اینطوریه که

من زندگی خودمو دارم دوستام خانوادم کارم علایقم هدف هام و ...

اما وقتی پیش توام دنیا قشنگ تر میشه

تو آرامشم رو بیشتر میکنی نه اینکه تنها دلیل آرامشم باشی

اگه امروز سرت شلوغ بود ناراحت میشم ولی دنیا روی سرم خراب نمیشه

حالا حالت نا سالمش چطوریه حاجی

اینجا کم کم همه چیز به دوش یه نفر میوفته

آدم با خودش میگه فقط اون حالمو خوب میکنه فقط اون میفهمتم فقط اون باعث میشه بخندم اگه جواب نده انگار دنیا به آخر رسیده 😂💔 اگه ناراحت باشه منم حق ندارم خوشحال باشم

از اون لحظه به بعد اون آدم دیگه فقط عزیز نیست

و این بار خیلی سنگینیه هم برا تو هم برا اون