من امسال خیلی دوام آوردم، خیلی جنگیدم، خیلی با خودم کلنجار رفتم تا کم نیاورم و نزنم زیر گریه. من امسال خیلی زمین خوردم، خیلی شکستم و خیلی خودم را بند زدم تا بتوانم روی پا بایستم یا حتی سینه‌خیز به میدان زندگی بازگردم و ادامه بدهم. من امسال زیاد تنها بودم، زیاد اضطراب داشتم و زیاد غمگین بودم. اما همیشه دقیقا زمانی که جهانم در تاریک‌ترین حالت خودش قرار می‌گرفت، بالاخره از یک‌جایی، یک آدمی، یک اتفاقی، نور می‌تابید و درست لبه‌ی پرتگاه که می‌رسیدم، نجات می‌یافتم. امسال برای من سال سختی بود، خیلی سخت! هرچند خیلی بیش از طاقتم رنج کشیدم اما همین رنج‌ها و مشکلات بود که ایمان مرا به اینکه خدا هست و می‌بیند و حواسش هست، قوی‌تر کرد. من امسال در مرحله‌ی کاشت جهانم بودم، با چنگ و دندان زمین را شکافتم و با چه رنجی دانه‌هایی زیر خاک گذاشتم و صبر کرده‌ام که زمستان تمام شود و بهار که رسید، اولین جوانه‌ی تلاش‌های بسیارم را ببینم و از شوق، مثل کودکی سرخوشانه بالا و پایین بپرم. ماییم و خودمان و رنج‌هایی که مچاله کرده کنجی انداخته‌ایم و به جز این‌ها، چه کسی می‌داند تو کجای جهانت بودی و در کدام نقطه چقدر دست و پا زدی تا غرق نشوی و روی سطح زندگی شناور بمانی؟ چه کسی می‌فهمد تو دقیقا با چه چیزی جنگیدی و چقدر از پا در آمدی و چقدر زخمی شدی، در همان‌حال که ظاهرا خیلی عادی داشتی زندگی‌ات را می‌کردی!!! من امسال خیلی اذیت شدم و مستحق اینم که بعد از اینهمه سختی و تلاش، روزها و اتفاقات و آدم‌های خوب‌تری را ببینم... #نرگس_صرافیان_طوفان https://eitaa.com/Caaption

همیشه قبلا میگفتم اونی که پدر نداره یعنی چی وقتی بچه بودم با پدرم حرف میزدم میخندیدم شاد بودم نمیدونستم غم چیه پول چیه کار چیه تنها دغدغه ام این بود صبح برم تو کوچه بازی کنم شب خسته از بازی کردن بدون هیچ ناراحتی برم بخوابم انگار که دنیا مال خودم بود غافل از اینکه پدرم داره کار میکنه فقط خانواده شاد باشه از خوشی خودش میزنه از شکم خودش میزنه از تفریح خودش روز به روز که موهای پدرم تک به تک سفید میشد منم کم کم روز به روز بزرگتر میشدم یه شب قبل خواب امد با دستش صورتم لمس کرد دستاش پینه بسته بود اون لحظه بدم آمد گفتم بابا این چه دستایی که داری خندید گفت آروم بخواب بخواب عزیز دل بابا بوسم کرد و رفت خسته بود.رفت بخوابه پدر فقط کار میکرد بدون اینکه بگه خسته شدم بدون اینکه حرفی بزنه تلخی کنه اخم کنه هیچ وقت ندیدم ناراحت باشه در صورتی که هروز شکسته تر میشد ولی چیزی نمیگفت یه روز نشسته بودیم داشتیم غذا میخوردیم گفتم بابا چرا دستات اینجوریه صورتت چرا خط داره  خندید و با صدای مهربونش گفت غذات بخور عزیزم غذا بخور تا زود بزرگ بشی گفتم بزرگ بشم یعنی چی گفت بعد واست تعریف میکنم نگفت ؟؟؟ نمیدونستم چی میگفت اون فقط تلاش می‌کرد تا من خوشحال باشم نمیدونستم چین چروک صورتش مال زحمت زیاده خط رو پیشونیش نشونه پیر شدنش بود حالا میفهمم چرا از بزرگ شدنم نگفت پدر یه ستون بود واسه خانواده پدر تنها قهرمانی بود که هیچ وقت روی سکوی قهرمانی نرفت خودش سکو شد واسه خانواده واسه بچهاش تا قهرمانی اونارو ببینه تکیه گاه شد تا بهش تکیه کنن ولی خودش داشت فرو میریخت اما دم نمیزد پدر یعنی کوه غم پدر یعنی ستون خانواده.. حالا که نیستی بدجور دلتنگتم بابا من دردمو به کی بگم کاش بیشتر میشد کنارت باشم دلتنگتم دلتنگ همون خندهات همون حرفای شیرینت ای کاش پدر باشه تلخی کنه پدر باشه فلج باشه آره فقط پدر باشه لعنت به این روزگار که اون روزا چقدر واسه من زود گذشت. کوتاهیِ زمان را وقتی فهمیدم که در کنارت بودم و طولانی بودن اون روزا رو وقتی فهمیدم که در انتظارت بودم. حالا که دلتنگتم زمان ایستاده.... الان که نیستی فقط به عکست نگاه میکنم حالا میفهمم اونایی که پدر ندارن چی میگفتن از وقتی که رفتی دنیای من خیلی کوچیک شده همون دنیایی که با وجودت بزرگترین دنیام بود ... دلتنگ همون دستای پینه بسته شدم همون دستایی که کار کردن تا من بزرگ بشم یادمه بچه که بودم هرشب یه آرزو میکردم مثلا آرزو میکردم بابام واسم اسباب بازی بخره میگفت : میخرم به شرطی اینکه بخوابی یا آرزو میکردم برم بزرگترین شهربازی دنیا میگفت : میبرمت به شرط اینکه بخوابی یه شب از پدرم سوال کردم : اگه بزرگ بشم به آرزوهام میرسم گفت : میرسی به شرط اینکه بخوابی هرشب با خوشحالی میخوابیدم ایقدر خوابیدم که نفهمیدم چجوری بزرگ شدم و آرزوهام کوچیک تر شد دیشب خوابشو دیدم گفتم : خودتو میخوام گفت : من همیشه هستم کنارتم آروم بخواب به نام خدا و به نام‌ تو. به نام تو که از همه به خدا شبیه تری.. به نام تو که در هر خط پیشونیت، هزاران روز صبر و شکیبایی حک شده. به نام تو که در هر موی سپید و زمستونیت، صد بهار به پایم ریختی، تا جوانه بزنم، شکوفه کنم، و سبز بشم. بعد از خدا تنها کسی که همیشه تکیه گام بود، تویی. به نام تو (( پدر )) قدر پدر مادرا رو بدونیم نعمتهایی هستن که دیگه وقت تکرار نمیشن تقدیم به روح تمام عزیزان آسمانی https://eitaa.com/Caaption

«آدم‌هایِ خوب مثلِ درخت پر از شکوفه هستند لگد هم بزنی با باران شکوفه شرمنده‌ات می‌کنند...» https://eitaa.com/Caaption

دقت كردي از آب انتظار مزه نداريم شايد واسه همين اينقدر ميچسبه انتظار داشتن خيلي چيزا رو خراب ميكنه..! https://eitaa.com/Caaption

یجایی توی متنی خوندم : اگر کسی قدرتو نمیدونه بذار نبودنت رو احساس کنه ! دلم میخواست به نویسنده متن بگم : دنیا و آدمهاش انقدر بی معرفت شدن که کافیه ثانیه ای نباشی ، جای خالیت ساده تر از اون که فکر میکنی پر میشه!!:) https://eitaa.com/Caaption

دیگر چیزی از زمستان باقی نمانده! تمام می‌شود؛ بهار می‌آید! https://eitaa.com/Caaption

اگه يكيو داريد كه شب تا دير موقع باهاش چت ميكنيد و صبح با چشمايي نيمه باز اولين اكانتيه كه چك ميكنيد تا پيامشو جواب بديد و هميشه موقع چت كردن باهاش نيشتون بازه ; ميتونيد بگيد دنيا هنوز آدمايي رو داره كه باعث ميشن زندگيمون قشنگ تر بشه…🥰 https://eitaa.com/Caaption

مادرم‌گفت؛ الهی‌ عاقبتت‌ خیر شود. کاش‌ این‌عاقبت‌ خیر، تو باشی... تو فقط! https://eitaa.com/Caaption

و آدمی بر خلاف آنچه که گمان می‌کند،دوام می‌آورد!ᵕ.ᵕ https://eitaa.com/Caaption

آرزو کنیم امسال ؛ اون سالی باشه که آرزوهامون ُ با خودش میاره! https://eitaa.com/Caaption

‌یه جایی خوندم که نوشته بود : «هر چیزی که از دست رفت افسوس نخور بهتر از آن برمی گردد جز چهار چیز که هیچوقت برنمی گردد زمان،خانواده،اعتمادی که از بین برود و تصوری که از کسی داشتی و خراب شده است.» https://eitaa.com/Caaption

‌ «از کسانی که شما را رها می‌کنند تشکر کنید شما را به خودتان پس داده‌اند. این تنها دارایی شماست که به افراد بی‌لیاقت داده بودید.» https://eitaa.com/Caaption