گیرم اصلا نبری کرب و بلا چندین سال کَرَمت را که نباید ببرم زیر سوال🤍 +توابین

بنام‌و‌بیادش

به ناز خفته چه داند که دردمند فراق به شب چه می‌گذراند علی‌الخصوص غریب

گفتی مرا به خنده، خوش باد روزگارت کس بی‌تو خوش نباشد، رو قصّه‌ی دگر کن💚!

اسرار غمش گفتم در سینه نگه دارم! رسوای جهانم کرد این رنگ پریدن‌ـها🌱

شادی‌هایمان میانِ‌ امواج‌ دردها‌ غرق‌ شدند .

تواز‌من‌درمن‌فراوان‌تری:)

چقدر نزار قبانی قشنگ میگه: «مرا جوری در آغوش بگیر که انگار فردا می‌میرم؛ و فردا چطور؟ جوری در آغوشم بگیر که انگار از مرگ بازگشته‌ام»

چه خوش گفت مهدی اخوان ثالث : سرگشته‌ی محضیم و در این وادیِ حیرت عاقل‌تر از آنیم که دیوانه نباشیم . . .

نزدیک نیا، با تو مرا حادثه ای نیست.

تو شعر بودنِ منی، تو را ادامه می‌دهم...

دوستت دارم ،نمی دانم ، چرایش را نپرس اتفاقی دل سپردم ماجرایش را نپرس ؛