چه خوش گفت مهدی اخوان ثالث : سرگشته‌ی محضیم و در این وادیِ حیرت عاقل‌تر از آنیم که دیوانه نباشیم . . .

نزدیک نیا، با تو مرا حادثه ای نیست.

تو شعر بودنِ منی، تو را ادامه می‌دهم...

دوستت دارم ،نمی دانم ، چرایش را نپرس اتفاقی دل سپردم ماجرایش را نپرس ؛

سر در گم نه ! «گم در گم »ام حالتی است پیچیده ، که آدمی میرود و گم میشود ، در خودش . "خودی"که قبلا گمش کرده

می‌توان عاشق بود؛ به همین آسانی من خودم چند سالی‌ست که عاشق هستم عاشق برگ درخت عاشق بوی طربناک چمن عاشق رقص شقایق در باد عاشق گندم شاد.... آری می‌توان عاشق بود؛ مردم شهر ولی می‌گویند عشق یعنی رخ زیبای نگار عشق یعنی خلوتی با یک یار یا بقول خواجه عشق یعنی لحظه‌ی بوس و کنار من نمی‌دانم چیست اینکه این مردم گویند... من نه یاری نه نگاری نه کناری دارم... عشق را اما من با تمام دل خود می‌فهمم عشق یعنی رنگ زیبای انار...♥️

خودم اینجا، دل من پیش تو سرگردان است!

به من بیاموز که اشک چطور جان می دهد در خانه چشم! به من بیاموز ، که قلب چگونه می میرد و دلتنگی خود را می کشد. -نزار قبانی.

همه شب با دل دیـوانه خود در حرفم چه کنم جز دل خود نامه بری نیست مرا:)_

از سایه ی سنگینِ تو من کمترم آیا؟ بگذار به دنبال تو خود را بکشانم...

این چُنین دل خستگی زایل به مرهم کِی شَود؟!

گفتی ننویس امشب ، از غصه‌ی دلتنگی.. یک شاعرِ تکراری... شد لال ، خداحافظ!