من اولین جلسه دانشگاه بعد از تعطیلات: تلاش برای انتقالی گرفتن به دانشگاه مشهد.

بچه هاییکه امسال انتخاب رشته دارن: یوقت دانشگاه تهران اینا نزنید هیچ خبری تو این شهر نیست قشنگ دانشگاهای مشهد، بابل، آمل، ساری اینارو بزنید.

بابای من از وقتی نوه دار شده اینجوری نون میگیره. نونوا هم کوچیکشو رایگان میزنه🥺

کلما اردت ان اقول احبک، خرجت کیف حالک! و انا "کیف حالک" جدا... :) هر بار خواستم بگم دوستت دارم گفتم حالت چطوره؟!! و من خیلی "حالت چطوره" هستم...

اگر مثل آن چیزی که میشناختمت، می‌ماندی آن‌طور که می‌خواستی، دوست می‌داشتمت. _باب‌مارلی پ‌ن: حس می‌کنم مخاطب این جمله با خوندنش چار ستون بدنش لرزیده. با اختلاف بهترین جواب به اوناییه که به مرور زمان، از اون چیزی که اولش نشون دادن، فاصله می‌گیرن.

خودمو گذاشتم جای اطراف مسن اطرافم که گوشی هوشمند ندارن. بعد تو جمع ببینه همه سرشون تو گوشیشونه یا از اینستا و توییتر حرفایی با هم میزنن که اون متوجه نمیشه‌. میاد تعریف کنه از خاطرات و کسی گوش نمیده. تلخه. و باید بیشتر حواسمون بهشون باشه. _دکترلاکساتیو

اَرنی کسی بگوید که تورا ندیده باشد! تو که با منی همیشه، چه ترَی چه لَن‌ترانی #شاخه_نبآت ☕' Mava | مأوی

کم من مستدرج بالاحسان الیه، و مغرور بالستر علیه، و مفتون بحسن القول فیه! و ما ابتلی الله احدا بمثل الاملاء له. چه بسا کسی که با نعمت‌هایی که به او رسیده، به دام افتد، و با پرده پوشی بر گناه، فریب خورَد، و با ستایش شدن، آزمایش گردد، و خدا هیچ کس را به چیزی مانند مهلت دادن، آزمایش نکرده است... _کلام‌پدر،حکمت۱۱۶نهج‌البلاغه 》

جمله‌ی اول به واژه‌ی مستدرج اشاره داره، میدونید مستدرج یعنی چی؟ تو لغتنامه‌ی دهخدا اومده: بنده‌ای که خداوند او را پس از صدور خطا نعمت دهد و او استعفار را فراموش کند. یعنی کسی‌که مرحله به مرحله، بدون این‌که خودش متوجه بشه، تو دام مجازات گرفتار میشه این‌جوری که خدا تو قرآن گفته: اگر طغیان رو به اوج خودش برسونی و تذکراتی که بهت دادم رو فراموش کنی و از بخشش و رحمت من سوءاستفاده کنی من بهت خوبی می‌کنم، درهای رحمت و نعمت آسمون رو به روت باز می‌کنم از خوشی و ثروت غنی‌ت می‌کنم و تو اوج ناز و نعمت تو رو مجازات می‌کنم مجازاتی که هیچ راه برگشتی ازش نداری... 》

استدراج خیلی جای بحث داره منم نمی‌خوام بهش ورود کنم چون طولانی میشه اما یه سوالی شاید براتون پیش بیاد این‌که از کجا بفهمیم خدایی نکرده دچار استدراج شدیم یا نه؟ جوابش کاملا به خودتون بر میگرده فقط باید چند تا سوال ساده از خودتون بپرسید این‌که ایا مستحق نعمتی که از طرف خدا به دستت میرسه هستی یا نه؟ بنده‌ی خوبی هستی یا نه؟ بعد این که نعمت بهت میرسه اول شکر خدا رو می‌کنی یا نه؟ وقتی گناه می‌کنی، عذاب وجدان میگیری یا نه؟ بعد می‌تونی بفهمی خدا داره باهات مثل یه مستدرج رفتار می کنه یا مثل سوگولیش^-^ ولی آدم‌های بد و ظالمی که دور و برمون هستن و هر روز پیشرفت می‌کنن و تجسم کن، استدراج دقیقا اتفاقیه که برای اونا میفته. 》

دومین جمله اشاره به کسایی داره که در معرض امتحان الهی از طریق پرده پوشی از گناه قرار می‌گیرن. ببینید، خدا ستارالعیوبه تا جایی‌که ممکنه گناه بنده‌هاشو می‌پوشونه که بیدار شن... که توبه کنن... که به راه حق برگردن ولی یه‌سری فریب این ستار العیوب بودن رو می‌خورن به شدت و کثرت گناه‌شون اضافه می‌کنن و با توجه به این‌که: چون که از حد بگذرد، رسوا کند در نهایت پرده ها میفته و رسوا میشن... یادمه یه جایی تو یه دعایی خوندم، دقیق یادم نیست ولی همچین چیزی نوشته بود: وای بر من اگر پرده پوشی از گناهانم را به حساب بخشیده شدن آن‌ها بگذارم... 》

جمله‌ی سوم به مغرور و گرفتار هوای نفس شدن اشاره داره گاهی مردم از شما تعریف می‌کنن حالا یا از روی حسن ظن، یا از روی چاپلوسی. بعضیا از وضعیت درونی خودشون آگاهن و میدونن که باطنشون متفاوته با تعریف و تمجید هایی که ازشون شده بیدار می‌شن سعی می‌کن رشد کنن، شخصیت و باطنشون رو به کمال و اون حسن ظنی که مردم بهشون دارن برسونن که خوشبحالشون، از این آزمون سربلند بیرون میان... ولی بعضیای دیگه هوا ورشون میداره، گول اون تعاریفو می‌خورن و فکر می‌کنن مقرب درگاه الهی‌ان و در اوج اخلاق و فضیلت به سر میبرن خبر ندارن که دارن تو دام شیطان دست و پا میزنن. 》