اتفاقا به نظر من استاد کار درستی کرده و اون دانشجو باید به شعورش اضافه کنه. چرا ماها منظم نیستیم؟ دقیق نیستیم؟ زمان برامون اهمیتی نداره؟ ساعت ۹ با ۹ و یک دقیقه، یک دقیقه فرقشه، همین یک دقیقه باعث میشه دیگه ساعت ۹ نباشه، اگه بگیم بابا فقط یک دقیقست، خب اینجوری ۹ و دو دقیقه هم با ۹ و یک دقیقه، فرقش فقط یک دقیقست، و همینجوری می‌تونیم بریم جلو تا ۹ و ۵۹ دقیقه. طرف به تو گفته تا ساعت ۹، چرا ارزش قائل نیستی و بعد اون رو هم متهم می‌کنی؟ باید منظم و دقیق بودن رو یاد بگیریم. یادبگیریم اتفاقا کسی‌که دقیقه داره کار درست رو انجام می‌ده.

حالا اینی که میگم رو صفر و صدی در نظر نگیرین که اگه یک دقیقه زود یا دیرشد کلا همه چی کنسله، گاهی اوقات با توجه به شرایط آدم انعطاف داره، اما دقت کنین که در یک موقعیت هایی این‌جوریه، نه همیشه. "نظم" رو یاد بگیریم و براش ارزش قائل باشیم.

ماذا وَجَدَ مَنْ فَقَدَک وَ مَاالَّذی فَقَدَ مَنْ وَجَدَک؟ آن کس که تو را ندارد، چه دارد؟ و آن کس که تو را یافته، چه ندارد؟ - دعای‌عرفه #شاخه_نبآت ☕' Mava | مأوی

چرا نوع زندگی و بلاهای وارده بر افراد با یک‌دیگر متفاوت است؟ زیرا هر کسی‌که به چیزی گیر و مبتلاست با همان درس می‌دهند. ابتلا و امتحان کسی‌که گیر قدرت و ثروت است با همان خواهد بود. امتحان هرکس با نقطه ضعف های اوست و این بلاست که نشان می‌دهد ما کجاییم و قدر و اندازه های ما چیست! 》

بلای ابراهیم سلام‌الله‌علیه به این نیست که اموالش را در راه خدا بدهد، که این برای ابراهیم مشکلی نیست! بلکه به ابراهیم سلام‌الله‌علیه می‌گویند:فرزندت را؛ آن‌ هم نه این‌که بگذار تا برود شهید شود، که با دست خودت در راه خدا بگذار و ذبح کن. و آن‌جایی که کاردت هم نبرید، اگر دل خوش شده باشی باخته ای! اگر کسی بگوید: بچه‌ام را در راه خدا داده‌ام، ولی الحمدلله برگشت، این‌طور نیست برده باشد، که باخته است. چراکه؛ امتحان هرکس به نقطه ضعف‌های اوست. 》

این بلاست که ما را تمحیص می‌کند و جاهایی را تمیز می‌کند که دست ما نمی‌رسد. علی علیه‌السلام غیرت خداست، فاطمه‌اش را زدند، مال و جان، اصلا بلای علی نیست به او می‌گویند: شمشیرت را غلاف کن. ساکت باش. به آتش می‌گویند: نسوز! به نسیم می‌گویند: بایست! و این رنج کسی‌است که تمرینی نکرده باشد... _فوزسالک

شب جمعه مشغول مطالعه بودم، به این دعا رسیدم: بسم الله الرحمن الرحیم الحمدلله مِن اَول الدنیا اِلی فَنائها و مِن الاخرهِ اِلی بقائِها الحمدلله عَلی کُل نِعمه استغفرالله مِن کُل ذَنب و اَتوبُ اِلیه وهُوَ اَرحمُ الراحمین. بعد یک هفته مجدد خواستم آن‌را بخوانم که درحالت مکاشفه از ملائکه ندایی شنیدم که: ماهنوز از نوشتن ثواب قرائت قبلی فارغ نشده‌ایم... _علامه‌مجلسی

امروز رفتم وسایلامو از خوابگاه آوردم؛ امسالم با همه‌ی خوبی‌ و بدی‌ و شیرینی و سختی و تجربه‌هاش گذشت، فکر نمی‌کردم‌سال اول کارشناسی به این سرعت تموم شه. وقتی به اتاقای خالی و ساک‌های آماده‌ی بچه‌ها نگاه می‌کردم، حس دلتنگی می‌گرفتم، ولی خوشحالم که این سه ماه رو تو خونه‌ی خودمونم و تو اون جای داغون نیستم😂 بماند به یادگار خوابگاه‌چمران،ساختمان۷۲، ۱۰تیر۱۴۰۲

آدمیزاد کسی را می‌خواهد که در کنارش بودن به رنج‌های این دنیا بیارزد.

‏خیلی‌ها هستند وقتی کسی را دوست می‌دارند اگر مدتی نبیند، از یاد فراموش می‌کنند. ولی من طور دیگر هستم، وقتی مدت درازی تو را نبینم، زیبایی تو در پرده‌ی مه قرار می‌گیرد، غمگینی من هزار برابر می‌شود، قشنگی تو ده هزار برابر. _غلامحسین‌ساعدی

آدمی به مرور آرام می‌گیرد، بزرگ می‌شود، بالغ می‌شود و پای اشتباهاتش می‌ایستد، آنها را به گردن دیگران نمی‌اندازد و دنبال مقصر نمی‌گردد، گذشته‌اش را قبول می‌کند، نادیده‌اش نمی‌گیرد و اجازه می‌دهد هر چیزی که بوده در همان گذشته بماند. آدمی از یک جایی به بعد می ‌فهمد که از حالا باید آینده‌‌اش را از نو بسازد اما به نوعی دیگر می‌فهمد که زندگی یک موهبت است، یک غنیمت است، یک نعمت است و نباید آن را فدای آدم‌های بی‌مقدار کرد! اصلا از یک جایی به بعد حال آدم خودش خوب می‌شود. _محموددولت‌آبادی