شعبانه و اون گوشهی قلبم که جایِ تهنشین شدنِ دلتنگیهاست، امشب داره اذیتم میکنه. و خب چون کاری هم از دستم بر نمیاد
نشستم به پنجره نگاه میکنم و زیر لب میخونم:
جات ِبه روی چشام.. کاش بمونی برام عزیز اربابم.
و اما این ماهِ احلی تر از العسل اینگونه است
که شما میتوانید بعد از نماز، با گفتنِ
[ #الحمدللهالذیخلقالحسین ]
از خدا دلبری کرده،
حوائجتان را از ایشان اخاذی کنید.
چرا که خداوند بسیار امامحسین پرسن است❤️.
هرشب قبل از خواب به این فکر میکنم که اگر فردا بیدار شم و یهو ببینم که در ارضمقدسکربلا هستم و تمام این چیزهای ناجالبی که تجربه کردم و دلتنگیهایی که کشیدم فقط یه خواب بوده، چقدر خوشحال میشم. اما خب عیب نداره، غم ِخوبیست..