غم می‌خورم بابت اینه که: دنیا ز خاک پای فاطمه ‌ۜ پا گرفت و بعد فرزند او برای خودش یک کفن نداشت..

امشب رفتم هیئت؛ روضه‌ی فاطمیه رو که خوندن، اگه بگم با هر یه خط روضه، قلبم از دهنم می‌زد بیرون و تمام تنم یخ می‌کرد، دروغ نگفتم. انگار اولین باره‌مه، انگار تازه دارم این روضه‌هارو می‌شنوم.. مردم و زنده شدم. من قبل ازدواج؛ چی می‌فهمیدم از غمِ روضه‌های فاطمیه؟...

سنگینیه روضه‌ی فاطمیه رو فقط عاشقِ معشوق‌دار می‌فهمه. #دنیای‌بعد‌ازدواج..⁶

سردرد شدم.

من بعد هر یه‌خط روضه تو دلم: به اون صدا لعنت. به کوچه‌ها لعنت. به میخ در لعنت. به ردِ چکمه‌ی چهل نفر لعنت.

آدم تازه وقتی چادر خانومش یه‌بار اتفاقی می‌سوزه، می‌فهمه حسین طاهری که می‌گه: «خانوما اینجورین دیگه! حساسن.. یه چادر نو امروز واست می‌خرم.» چه دردیه..چه غمیه..چه غذابیه..💔

این روضه‌خونه می‌گفت انسیة‌الحورا ینی سایه برگ بیوفته رو صورتش رد می‌ندازه.. آخ خدا. از غم همین یه خط، بغض گلومو خفه کرده نمی‌ذاره بخوابم.

به قول شیخ حامد‌ کاشانی لعنت به دنیایی که اون یارو برای دوسال حکومت دست روی‌ مادر ما بلند کرد :)

نمی‌دونم؛ کاش آدم همون بعد از هیئت که روضه گوش می‌کنه‌ وقتی میاد بیرون همچی یادش بره. اینکه تو ذهن آدم می‌مونه هی مرور می‌شه هی بیچاره‌تر می‌شی، طاقت‌فرساست.

الــرَّحْــمَــنُ..💔

از بعد دیشب؛ نسبت به روضه‌ی #خانم‌حضرت‌‌زهرا ‌ۜ خیلی حساس‌تر شدم. تنها نکته‌ای(شما‌بخونید‌تنها‌خواهش) که این شب‌ها می‌تونم بگم اینه که روضه‌ی باز خانوم رو به هیچ صورتی همینجوری جایی نذارید. قساوت قلب میاره. چه در شعر نوشتن، چه در مطلب و محتوا گذاشتن، چه در خیلی چیزهای دیگه. هم برای شمایی که می‌فرستید هم برای منی که یهو جایی رو باز می‌کنم و باهاش مواجه می‌شم. اگر هم خواستید چیزی بگید خیلی در لفافه... مثلا من از دیشب بابت این خط: "باران ضرر دارد برای یاس سالم..." دارم از درون ضجه می‌زنم.