تقدیر از اساتید و اعضای هیئت علمی دانشگاه فرهنگیان واحد شهید مطهری شیراز توسط معاون محترم، سرپرستان شبانه روزی و کارکنان واحد آموزش دانشگاه به مناسبت روز معلم و (بزرگداشت سالروز شهادت استاد شهید مطهری)
مورخه سه شنبه 11 اردیبهشت 1403
🔸🔸🔸🔸🔶🔶🔸🔸🔸🔸
🔰کانال رسمی روابط عمومی دانشگاه فرهنگیان فارس در پیام رسان ایتا
@cfufars
هم اکنون:
شروع مراسم آیین اختتامیه دومین جشنواره قرآنی فرهنگی و هنری شهید آوینی در دانشگاه شیراز با حضور معاون وزیر علوم، دکتر علیزاده مدیر کل شاهد و ایثارگران دانشگاه فرهنگیان کشور قربانی مسئول ستاد شاهد و ایثارگران مدیریت دانشگاه فرهنگیان استان فارس و سایر مسئولین استانی و کشوری
🔸🔸🔸🔸🔶🔶🔸🔸🔸🔸
🔰کانال رسمی روابط عمومی دانشگاه فرهنگیان فارس در پیام رسان ایتا
@cfufars
آیین اختتامیه دومین جشنواره قرآنی فرهنگی و هنری شهید آوینی در دانشگاه شیراز
هم اکنون : سخنرانی دکتر تقی زاده مدیر کل امور شاهد و ایثارگر وزارت علوم
🔸🔸🔸🔸🔶🔶🔸🔸🔸🔸
🔰کانال رسمی روابط عمومی دانشگاه فرهنگیان فارس در پیام رسان ایتا
@cfufars
در بهمن ماه سرد بدنیا آمد
از سرنوشتش چیزی معلوم نبود پا به زندگی گذاشت بی آنکه بداند چطور باید زندگی کند درست مثل خود ما اما کمی که با او آشنا شدم به نظرم نویسنده ی خوبی بود برای داستان زندگی اش
از همان کودکی که آموختن را آغاز کرد تفاوتش با بقیه زیاد بود در جوانی بجای ایستادن در کوچه ها یا متر کردن خیابان ها می آمد در کلاس های درس
روز به روز بدنبال یادگیری بود اما خب چرا؟
مگر می خواست چه شود؟
بدنبال تشکیل خانواده ی خود ازدواج کرد.
حالا نوبتی هم که بود نوبت یک کار نون و آبدار بود اما به قول معروف عطای کارهای پر زرق و برق و پر در آمد را به لقایش بخشید و معلم شد
در مدارس شروع به تدریس کرد میخواست چیستی و چرایی و چگونگی را یاد دهد اما به راستی او که بود؟
چرا نی خواست معلم باشد؟
چگونه معلمی بود؟
کمی که پیش رفتم فهمیدم او معلمی بود صبور که با دلیل و منطق پاسخ می داد آنچه را که نمی دانست بی جواب می گذاشت و در پی جواب می گشت.
با رنج گنج میسر شد و مزد کار خود را با ترفیع به مقام استادی گرفت، اما ساده زیستی هنوزم سرلوحه ی کارش بود در این بین با همه ی ساده زیستی ها در انجام کارهای خیر و شر از او مشورت می گرفتند.
اینجا بود که فهمیدم معلمی و تدریس و استادی یعنی یک گوش شنوا برای شنیدن درد و غم ها، شادی و خوشحالی ها
یعنی یک چشم برای دیدن خستگی و توانمندی ها
یعنی یک لب برای گفتن راهنمایی ها و هدایت کردن ها
شیفته ی او شدم
شیفته که نه من هم مرید او شدم عاشقانه دلم شاگردی کردن را می خواست
در این بین که استاد بود و رفیق
همسر بود و همسری می کرد
نهایت بهره را از زمانش می برد کتاب می خواند و کتاب می نوشت .
سلاحش توپ و تفنگ و تانک نبود سلاحش یک قلم بود می نوشت و محافظت می کرد از آرمان هایش ایده ها و خواسته هایش
اینجا بود که از خودم پرسیدم سلاح تو چیه؟!
هنوز جوابی برای این نداشتم
جلوتر که رفتم دیدم با آن همه درگیری کاری و خانوادگی
با مجلات و انجمن ها هم همکاری داشت حتی به فکر توشه ی آخرت خود هم بود به باقیات الصالحات هم توجه می کرد.
از نوشتن کتاب و تربیت شاگردان گرفته تا تاسیس مسجد و کمک در خیریه
معلمِ استاد مجهول
علم و دین و سیاست را از هم جدا نمی دانست بین این ها رابطه ی مستقیم را اعمال کرده بود.
در امور سیاسی ساکت نمی نشست و با رعایت اصول و با سلاح خود از راستی و درستی محافظت میکرد.
رسیدم به آخرش اما نامی از کسی نبود.
حالا چطور او را بشناسم
چگونه باید با او روبرو شوم
گشتم و گشتم او را شناختم اما فرصت رویایی با او دیگر ممکن نبود
او را از میان برداشته بودند تا به اهداف خود برسند. اما نمی دانستند که سلاح او ماندگار است در طول تاریخ
من نیز هم اکنون سلاح خود را پیدا کردم درست مثل او قلم را انتخاب کردم تا بنویسم بعنوان نویسنده برای آیندگان که ما معلمیم و پیرو راه مطهری ها و رجایی ها
برای تربیت نسل آینده
بله من می نویسم از معلمی
روز معلم مبارک🌺
نویسنده: مرضیه نوروزی
دانشجوی رشته آموزش ابتدایی دانشگاه سلمان فارسی
🔸🔸🔸🔸🔶🔶🔸🔸🔸🔸
🔰کانال رسمی روابط عمومی دانشگاه فرهنگیان فارس در پیام رسان ایتا
@cfufars