دیشب داشتم از بالای زاینده رود رد میشدم
و گفتم باید به زودیِ زود،حتما و قطعا برم و بشینم و فقط نگاه کنم، به روحی که دوباره جریان داره و زنده کرده شهرو.
اخرشم هر سال قبل محرم اتفاقایی میوفته که میفهمی فقط خودتی و امام حسینی که یادت رفته بود ازش ولی اون حواسش به تو بوده و هست.